ముఖ్య కంటెంట్‌కు వెళ్లండి
తెలుగు సంపద

తాబేలు మరియు హంసల కథ

ఒక చెరువు ఒడ్డున కమ్బుగ్రీవుడు (తాబేలు) అనే తాబేలు నివసించేది. ఆ చెరువులో సంఘతకులు అనే ఇద్దరు హంసలు కూడా ఉండేవి. ముగ్గురూ గాఢ మిత్రులయ్యారు — రోజూ కలిసి కథలు చెప్పుకుంటూ, తింటూ కాలం గడిపేవారు.

ఒకసారి ఆ ప్రాంతంలో పన్నెండేళ్లు వర్షం కురవక చెరువు ఇంకిపోతోంది. హంసలు తమ మిత్రుడిని చూసి — “కమ్బుగ్రీవా! ఈ చెరువు పూర్తిగా ఇంకిపోతే నువ్వు ఎలా బతుకుతావు? మేము మానవుల ఊరు దాటి మంచి సరస్సు వైపు వెళ్తున్నాం. నువ్వు మాతో రావాలి.”

తాబేలు విలపించింది — “మిత్రులారా! నాకు రెక్కలు లేవు, నేను ఎలా వస్తాను?”

హంసలు ఉపాయం చెప్పాయి — “ఒక పెద్ద దారం తెమ్ము. దాన్ని నీ నోట్లో మధ్యలో కొరకుకో. మేము రెండు చివరలు ముక్కుల్లో పట్టుకుని ఎగురుతాం. ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకుండా నోరు మూసుకుని ఉండాలి — లేస్తే పడిపోతావు!”

అందరూ అంగీకరించారు. హంసలు ఆకాశంలో ఎగురుతుండగా తాబేలు దారం కొరికి వెంట వెళ్లింది. క్రింద ఊరు ఊరు వరుసగా వచ్చాయి.

క్రిందకు చూసిన ఊరి ప్రజలు గంతులేస్తూ అరిచారు — “అరె! చూడండి! రెండు హంసలు ఒక చక్రం లాంటి దాన్ని మోస్తున్నాయి! ఏంటది?!”

ఆ మాటలు వినగానే తాబేలుకు కోపం వచ్చింది. “చక్రమా?! నేను తాబేలని మీకు తెలియదా?” అని అరువాలని నోరు తెరిచింది —

దారం జారిపోయింది. తాబేలు నేల మీద పడి పగిలిపోయింది.

పైనుంచి చూస్తున్న హంసలు దుఃఖంతో — “మిత్రుడు మాట వశపడిపోయాడు. కోపంలో మాట్లాడే మూర్ఖుడిని ఎవరూ కాపాడలేరు” అని విలపించాయి.

నీతి · Moral

అవసరం లేని చోట ఎక్కువ మాట్లాడితే ప్రాణనష్టం వచ్చే ప్రమాదం ఉంది — మౌనమే మంచి ఆభరణం.