కలియుగ ధర్మముల సభ

కలియుగ ప్రవేశ సమయంలో వ్యాసుడు, జైమిని, గౌతముడు, పరాశరుడు, శాతాతపుడు, శంఖలిఖితుడు తదితర మునీశ్వరులంతా ఒకచోట సమావేశమయ్యారు. ఆ సభలో గౌతమ మహర్షి ప్రసంగిస్తూ, రాబోవు కలియుగంలో ప్రజలు వేదోక్త విధులను విస్మరించి వర్ణాశ్రమ ధర్మాలను నామమాత్రం చేస్తారని, కనుక యుగానుగుణంగా కొన్ని నిబంధనలను సవరించుకోవలసిన ఆవశ్యకత ఉందని తెలిపాడు.

అదే సమయానికి నారద మహర్షి తన ఒక చేత్తో నోటిని, మరొక చేత్తో గుహ్యాంగాన్ని మూసుకుని విచిత్రమైన వేషంతో అక్కడికి వచ్చాడు. మునులంతా ఆశ్చర్యంతో ఆ చేష్టలకు గల కారణాన్ని అడుగగా, కలియుగంలో ప్రజలు ఇంద్రియ నిగ్రహాన్ని కోల్పోయి సత్యం తప్పి ఇష్టానుసారంగా మాట్లాడతారని, స్వేచ్ఛా సంయోగాలు గావిస్తారని, ఆ రెండు ఇంద్రియాలే తీవ్రంగా లోపం చెందుతాయని సూచించడానికే తాను అలా వచ్చానని నారదుడు వివరించి అందరినీ ఆలోచింపజేశాడు.

అనంతరం ఋషుల మధ్య వివిధ ఆచారాల సవరణలపై వాదోపవాదాలు జరిగాయి. సముద్రయానం, సన్యాసాశ్రమం, వర్ణాంతర సంబంధాలు, అక్షతయోనులైన స్త్రీల పునర్వివాహం మొదలైన అంశాలపై నారదుడు, శాతాతపుడు, పరాశరుడు, శంఖలిఖితుడు తమ తమ శాస్త్రాభిప్రాయాలను వెల్లడించారు. బాల్యవివాహాలు, విపత్కర పరిస్థితుల్లో స్త్రీల పునర్వివాహం, కులశీలాల ప్రాధాన్యత గురించి భిన్న దృక్పథాలు వ్యక్తమయ్యాయి.

ఈ విధంగా మునుల మధ్య దీర్ఘకాలం జరిగిన వివాదాలను, భిన్నాభిప్రాయాలను పరాశర మహర్షి చక్కగా సమన్వయపరిచి లోకహితమైన ధర్మశాస్త్రాన్ని రూపొందించాడు. ఆయన నిర్ణయించిన సూత్రాలను సభలోని మహర్షులందరూ ఏకగ్రీవంగా అంగీకరించి తమ తమ ఆశ్రమాలకు వెళ్లారు. అందువల్లనే 'కలౌ పారాశరీ స్మృతిః' అనే ప్రసిద్ధి ఏర్పడింది.

ఈ వృత్తాంతాన్ని ముగించిన మణిసిద్ధునితో గోపాలుడు సంతోషం వ్యక్తం చేస్తూ, కాశీ పట్టణం ఎప్పుడు చేరుకుంటామో, గంగాస్నానం ఎప్పుడు లభిస్తుందో అని ప్రశ్నించాడు. అందుకు సిద్ధుడు మరికొద్ది రోజుల్లోనే ముక్తిపురిని చేరుకుంటామని సమాధానమిచ్చి, ఇరువురూ ముందుకు సాగి తమ తర్వాతి మజిలీని చేరుకున్నారు.