చింతామణి - లీలాశుకుని జ్ఞానోదయ కథ

పూర్వం ప్రయాగ నగరంలో కృష్ణమిశ్రుడనే సదాచార సంపన్నుడైన శ్రోత్రియునికి లీలాశుకుడనే సుందరమైన కుమారుడు జన్మించాడు. ఆ బాలునికి చిన్నతనంలోనే తండ్రి, ఆ తర్వాత తల్లి పరమపదించడంతో అతనికి సంప్రదాయ చదువులకంటే ఆటపాటలు, వ్యసనాలపై దృష్టి మళ్లింది. పెరిగి పెద్దయిన లీలాశుకుడు గృహస్థాశ్రమంపై విముఖత చూపి, పట్టణంలోని చింతామణి అనే సుగుణవతియైన గణికను ఆశ్రయించాడు. చింతామణి వేశ్యావంశంలో పుట్టినప్పటికీ సద్గుణాలు, వివేకం కలది. లీలాశుకుడు సమస్త సంపదలను ఆమె పరం చేసి, రేయింబవళ్లు ఆమె పొందులోనే గడపసాగాడు.

ఒక ఏకాదశి నాడు చింతామణి విష్ణ్వాలయానికి వెళ్లి పురాణ శ్రవణం చేసింది. అందులో పితృకార్యాలు, ఆబ్దికములు చేయని వారు ఘోర పాపులవుతారని తెలుసుకుంది. ఇంటికి వచ్చాక లీలాశుకుడిని ప్రశ్నించగా, అతడు గత కొన్నేళ్లుగా తల్లిదండ్రుల తద్దినాలు పెట్టడం లేదని తేలికగా బదులిచ్చాడు. ఆ మాటలకు చింతామణి తీవ్రంగా కలతచెంది, వెంటనే పురోహితుని పిలిపించి రాబోయే తండ్రి ఆబ్దికాన్ని శాస్త్రోక్తంగా జరిపించాలని నిర్ణయించింది. ఆబ్దిక కార్యం ముగిసేవరకు తన ముఖం చూడవద్దని, ఆ రాత్రి తన ఇంటికి రావద్దని లీలాశుకునికి కచ్చితమైన నియమం విధించింది.

లీలాశుకుడు అయిష్టంగానే పురోహితుని వద్దకు వెళ్లి నామమాత్రంగా పితృకర్మ పూర్తి చేశాడు. అయితే చింతామణిని చూడకుండా ఉండలేక విరహవేదనతో అల్లాడిపోయాడు. రాత్రి కాగానే కామవ్యామోహంతో ఆమె ఇంటికి వెళ్లాడు. ద్వారాలన్నీ మూసి ఉండటంతో పెరటి గోడ ఎక్కడానికి ప్రయత్నించాడు. ఆ చీకటిలో గోడపై వేలాడుతున్న ఒక తెల్లత్రాచును తాడుగా భావించి, దానిని పట్టుకుని గోడ దూకి లోపలికి ప్రవేశించాడు. ఆ బలానికి సర్పపు శరీరం తెగి నెత్తురు కారుతున్నా అతడు గమనించలేదు.

రక్తపు మరకలతో వచ్చిన లీలాశుకుడిని చూసి చింతామణి నివ్వెరపోయింది. అతడు పామును తాడుగా భ్రమించి వచ్చాడని తెలిసి దిగ్భ్రాంతి చెందింది. అతని విపరీతమైన కామాంధత్వానికి చలించిపోయిన ఆమె, వెంటనే లోపలికి వెళ్లి ఒంటిపై ఉన్న ఆభరణాలు, అలంకారాలన్నీ తీసివేసి, బూడిద పూసుకుని వికృత రూపంతో అతని ముందుకు వచ్చింది. ఈ రక్తమాంసాల, మలమూత్రాల మయమైన నశ్వరమైన తోలుబొమ్మ శరీరంపై ఇంత వ్యామోహమేల అని నిలదీసింది. ఈ మనస్సును శ్రీహరి పాదపద్మాలపై నిలిపితే ముక్తి లభిస్తుందని తీవ్రంగా హితబోధ చేసింది.

ఆమె పలుకులు లీలాశుకునికి అమృతవాక్కులై తగిలి, అతనిలోని కామతాపం సమసిపోయి తీవ్ర వైరాగ్యం, జ్ఞానోదయం కలిగాయి. చింతామణిని తన జ్ఞానగురువుగా, తల్లిగా భావించి ఆమె పాదాలకు ప్రణమిల్లాడు. ఆమె సూచన మేరకు గంగాతీరంలో తపస్సు చేసుకుంటున్న సోమగిరి యతీశ్వరుని ఆశ్రయించి మంత్రోపదేశం పొందాడు. గంగా తీరాన తీవ్ర నిష్ఠతో జపం చేసి, పది రోజులలో శ్రీకృష్ణుని బాలగోపాల రూపాన్ని సాక్షాత్కరించుకున్నాడు. భక్తిపారవశ్యంతో స్వామి లీలలను కీర్తిస్తూ 'శ్రీకృష్ణ కర్ణామృతం' అను దివ్య గ్రంథాన్ని రచించి ధన్యుడయ్యాడు.