వసువుల శాపవృత్తాంతం మరియు నారదుని హితవు

గతంలో యోగసక్త పంపిన దివ్య క్షీరాన్ని, లేఖను చూసి జితవతి ఎంతో పరవశించింది. తన సఖురాలి ప్రేమను తలచుకుని కన్నీటి పర్యంతమైంది. ఆమె స్వయంగా వచ్చి ఉపదేశించే వరకు ఆ పాలను భద్రంగా దాచమని రోహిణికి అప్పగించింది. తల్లి కూడా కుమార్తె సంకల్పాన్ని మన్నించింది. అనంతరం మణిసిద్ధుడు వసువుల కథను ప్రారంభించాడు.

వసిష్ఠ మహర్షి ఆశ్రమంలో జరిగిన అపరాధం వల్ల వసువులకు శాపం తగిలిన వార్తను నారదుడు తెలుసుకున్నాడు. దేవసభలో శోభిల్లే వసువులు మనుష్యులుగా జన్మించవలసి రావడం తలచుకుని చింతించినప్పటికీ, శాపవార్తను వారికి ముందుగానే చేరవేస్తే ఏదైనా ఉపశమనం వెతుక్కుంటారని భావించి ఆయన వసులోకానికి వెళ్లాడు.

నారద మునీంద్రుని రాకను గమనించిన వసువులు ఎదురేగి ఘనంగా స్వాగతించారు. అర్ఘ్యపాద్యాలు సమర్పించి ఉచితాసనంపై కూర్చుండబెట్టి సేవించారు. అనంతరం ధరుడు వినయంగా నమస్కరించి, ముల్లోకాల విశేషాలను తమకు తెలపవలసిందిగా ప్రార్థించాడు. నారదుడు తాను భూలోకం నుండి వస్తున్నానని చెప్పగానే, ధరుడు మానవలోకంలోని కష్టాలు, రోగాలు, వృద్ధాప్యాల గురించి విచారించాడు.

మానవులకు దుఃఖాలు, జరామరణాలు నిరంతరం వేధించినప్పటికీ, వారు తపస్సు ద్వారా ఉత్తమ లోకాలను సైతం పొందగలరని నారదుడు బదులిచ్చాడు. ఆ మాటలపై ధరుడు చర్చిస్తుండగా, నారదుడు అసలు విషయాన్ని బయటపెట్టాడు. వసువులు గర్వంతో వసిష్ఠ మహర్షి ఆశ్రమాన్ని ధ్వంసం చేయడమే కాకుండా, శిష్యులు వారిస్తున్నా వినకుండా ఆయన ప్రాణసమానమైన హోమధేనువును బలవంతంగా ఎత్తుకువచ్చిన విషయాన్ని గుర్తుచేశాడు.

ఆ మహాపరాధానికి ఫలితంగా, ఏ భూలోక దుఃఖాల గురించైతే భయపడుతున్నారో అదే మానవలోకంలో జన్మించాల్సిందిగా వసిష్ఠుడు శాపమిచ్చినట్లు నారదుడు తెలిపాడు. ఈ మాట విన్నంతనే వసువులందరూ నిర్ఘాంతపోయి మూర్ఛిల్లారు. తేరుకున్నాక గర్భవాస దుఃఖాన్ని, మలమూత్రాదులతో నిండిన బాల్యాన్ని, రోగాలను భరిస్తూ నరరూపంలో జీవించాల్సి వస్తున్నందుకు ధరుడు కన్నీరుమున్నీరయ్యాడు.

ప్రభాసుని భార్యాలోలత్వం వల్లే ఈ అనర్థం దాపురించిందని, చేసిన కర్మ ఫలితాన్ని తప్పించుకోవడం త్రిమూర్తులకైనా సాధ్యం కాదని నారదుడు వారికి హితవు పలికాడు. అయినప్పటికీ, వెంటనే హోమధేనువును తోడ్కొని వెళ్లి వసిష్ఠుని పాదాలపై పడి వేడుకుంటే ఆ దయామయుడు ఏదైనా ఉపశమనం కల్పించగలడని మార్గం చూపించాడు. నారదుని మాటలతో ఊరట చెందిన వసువులు ఆ క్షణమే ఆవును వెంటబెట్టుకుని వసిష్ఠాశ్రమానికి బయలుదేరారు.