బ్రహ్మానందయోగి కపట నాటకం

రమానందుడు, చిదానందుడు అనే ఇద్దరు వ్యక్తులు జితవతి, రోహిణుల కదలికలను రహస్యంగా గమనించసాగారు. వసిష్ఠ మహర్షి ఆశ్రమానికి మార్గం తెలుసుకోవాలని రోహిణి ఒక వృద్ధ సాధువును అడిగిన విషయాన్ని రమానందుడు పసిగట్టాడు. ఆ అవకాశాన్ని ఉపయోగించుకుని వారిని తమ వలలో వేసుకోవడానికి ఒక కపట పథకాన్ని రూపొందించాడు.

మరుసటి రోజు రోహిణి ఆ వృద్ధ సాధువు వద్దకు వచ్చిన సమయంలో, రమానందుడు సన్యాసి వేషంలో అక్కడికి ప్రవేశించాడు. తాను బ్రహ్మానందయోగి ప్రియశిష్యుడినని నటిస్తూ, తమ గురువుతో పాటు వసిష్ఠ మహర్షి కూడా కొద్దిరోజులు బదరీవనంలో ఉండి, ప్రస్తుతం సమీపంలోని చంపకారణ్యానికి విచ్చేశారని ఒక అబద్ధపు కథ అల్లాడు. ఈ మాటలు విన్న రోహిణి అమితానందంతో వసిష్ఠుని దర్శనం చేయించమని వేడుకోగా, వృద్ధ సాధువు కూడా రమానందుని వెంట వెళ్లి బ్రహ్మానందయోగిని ఆశ్రయించమని ఆమెకు సూచించాడు.

రోహిణి ఈ విషయాన్ని జితవతికి తెలుపగా, జితవతి మిక్కిలి ఉత్సాహపడింది. రోహిణి మనసులో కొంత సందేహం కలిగినప్పటికీ, జితవతి పట్టుబట్టడంతో ఇద్దరూ కలిసి రమానందుని వెంట యమునానదీ తీరంలో ఉన్న బ్రహ్మానందయోగి ఆశ్రమానికి చేరుకున్నారు.

అక్కడ వ్యాఘ్రాజినంపై కూర్చుని జపం చేసుకుంటున్నట్లు నటిస్తున్న బ్రహ్మానందయోగిని, శిష్యుడైన చిదానందుని వారు దర్శించారు. వసుపత్ని అయిన యోగిసక్తకు వసిష్ఠ మహర్షి ఇచ్చిన శాపాన్ని ఉపసంహరింపజేయడానికే తాము ఆయన దర్శనం కోరుతున్నామని ఆ స్త్రీలు విన్నవించారు. సాధువులకు పరోపకారమే ప్రధానమని, తానే స్వయంగా చంపకారణ్యానికి వెంటబెట్టుకుని వెళ్లి వసిష్ఠుని దర్శనం చేయిస్తానని బ్రహ్మానందయోగి వారికి నమ్మకం కలిగించాడు.

చంపకారణ్యానికి నడుస్తున్నంత సేపూ బ్రహ్మానందయోగి జగన్మిథ్య, దేహం అనిత్యం అంటూ గొప్ప వేదాంత సూత్రాలను ఉపన్యసించాడు. వీరి ప్రవర్తనను చూసి రోహిణికి కపట యోగులని అంతర్గతంగా అనుమానం కలుగుతూనే ఉన్నా, జితవతి మాత్రం ఆ తీయ్యని ప్రవచనాలకు ముగ్ధురాలై వారిని పరిపూర్ణంగా నమ్మింది. చివరకు వారందరూ చంపకారణ్యం చేరి, అక్కడ జపధ్యానాల్లో ఉన్నట్లు నటిస్తున్న మాయా వసిష్ఠుని సమక్షానికి చేరుకున్నారు.