ప్రభాకరుని కథ - శివాలయములో యోగిని మరియు పులి

శివాలయంలో ఉన్న రాజయోగి గర్వంతో యోగినిని అవమానించి, భస్మం చల్లబోగా ఆమెతో ఉన్న పెద్దపులి అతనిపై దాడి చేసి తీవ్రంగా గాయపరిచింది. ఆ యోగిని అడ్డుపడటంతో సన్యాసి ప్రాణాలతో బయటపడినప్పటికీ, భయకంపితులైన అర్చకులు ఆలయాన్ని విడిచిపెట్టి రాజు ప్రద్యోతుని వద్దకు వెళ్లి మొరపెట్టుకున్నారు. గుడిలో పులి ఉండటం వల్ల పూజలు, నైవేద్యాలు ఆగిపోయాయని నివేదించారు.

రాజు ప్రద్యోతుడు తన కుమారుడైన ప్రభాకరుని పిలిచి, ఆ యోగినిని ప్రార్థించి ప్రజల భయాన్ని పోగొట్టవలసిందిగా ఆజ్ఞాపించాడు. ప్రభాకరుడు ఆలయానికి చేరుకుని, గాయపడిన రాజయోగికి చికిత్స ఏర్పాటు చేసి, స్వయంగా ప్రాంగణంలోకి చూశాడు. అక్కడ ఆ యోగిని పులి నోటిని తెరిచి ప్రేమతో పండ్లను తినిపించేందుకు ప్రయత్నించడం, పులి ఆమెను ఏమీ చేయకుండా సాధువులా ఉండటం చూసి అతడు ఆశ్చర్యపోయాడు.

ఆమె సౌందర్యానికి, తేజస్సుకు ఆశ్చర్యపడిన ప్రభాకరుడు గోడ దూకి ఆమె వద్దకు వెళ్లి నమస్కరించి, ఆమె వృత్తాంతాన్ని తెలియజేయవలసిందిగా కోరాడు. ఆ యోగిని అతడిని గుర్తించినప్పటికీ, బాహ్యంగా వైరాగ్యంతో మాట్లాడుతూ తాము సకలసంగ పరిత్యాగులమని, పులి ఎవరికీ అపకారం చేయదని, అది త్వరలోనే మరణించనుందని చెప్పి కన్నులు మూసుకుంది.

ఇంతలో రాజకుమారునికి ప్రమాదం జరిగిందేమోనన్న భయంతో బయటి సైనికుడు ఒకడు పులిపై బాణం వేశాడు. గాయపడిన ఆ వ్యాఘ్రం ఒక్కసారిగా పైకి లేచి ఆ సైనికుడిని నేలకూల్చింది. యోగిని పిలవగానే పులి శాంతించి ఆమె వద్దకు తిరిగి వచ్చింది. ఆమె ఎంతో ఆర్తితో తన కొంగుతో పులి కాలి గాయానికి కట్టు కట్టి దాని వేదనను తగ్గించే ప్రయత్నం చేసింది.

ప్రభాకరుడు ఆమె కరుణా స్వభావాన్ని చూసి చలించిపోయి, పులికి ఎలాంటి హాని జరగకుండా చూస్తానని చెప్పి తండ్రి వద్దకు వెళ్లి జరిగినదంతా వివరించాడు. సాయంత్రం వేళ ప్రభాకరుడు ఆహార సామగ్రితో తిరిగి వచ్చేసరికి ఆ పులి ప్రాణాలు విడిచింది. అది అడవిలో తనకు చేసిన సహాయాలను, యమునా నదిలో ప్రాణాలు కాపాడిన తీరును గుర్తుచేసుకుంటూ ఆ యోగిని కన్నీరుమున్నీరై విలపించింది. ప్రభాకరుడు ఆమెను ఓదార్చి, ఆ పులి చర్మాన్ని భద్రపరిచి ఇవ్వగా ఆమె దానిని భక్తితో స్వీకరించింది.