రిపుంజయుడు దివోదాసుడగుట

పద్మకల్పంలో స్వాయంభువ మనువు కాలంలో భూమిపై అరవై ఏళ్ల పాటు తీవ్రమైన అనావృష్టి ఏర్పడింది. వర్షాలు లేక పంటలు ఎండిపోయి, ప్రజలు తీవ్ర కరవుతో అల్లాడిపోయారు. యజ్ఞయాగాదులు ఆగిపోవడంతో హవిర్భాగాలు అందక దేవతలు సైతం ఆకలితో అలమటించసాగారు. భూలోక దుస్థితిని చూసి బ్రహ్మదేవుడు ఎంతో చింతించి, ఈ సంక్షోభం నుండి జగత్తును రక్షించగల సమర్థుడైన పాలకుడి కోసం ఆలోచించసాగాడు.

ఆ సమయంలో నారదుడు బ్రహ్మ సన్నిధికి వచ్చాడు. భూలోకంలో ప్రజలు ఆకలితో, రోగాలతో కోట్ల సంఖ్యలో మరణిస్తున్నారని, యమధర్మరాజుకు విరామం లేకుండా పోయిందని వివరించాడు. భూమిని కాపాడటానికి మనువంశ శ్రేష్ఠుడైన రిపుంజయుడు అత్యంత సమర్థుడని నారదుడు సూచించాడు. రిపుంజయుని శౌర్యధైర్యాలు, సద్గుణాలు తెలిసిన బ్రహ్మ వెంటనే ఆ ప్రతిపాదనకు అంగీకరించాడు.

బ్రహ్మదేవుడు రిపుంజయుని వద్దకు వెళ్లి భూమండలాన్ని పాలించవలసిందిగా కోరాడు. అందుకు రిపుంజయుడు సమ్మతిస్తూనే ఒక కఠినమైన షరతు విధించాడు. సమస్త జీవుల బలం తనలోనే ఉండాలని, తన ఆజ్ఞను ఎవరూ ధిక్కరించరాదని చెప్పాడు. అంతేకాక దేవతలు స్వర్గంలోను, నాగులు పాతాళంలోను మాత్రమే ఉండాలని, భూమిపై ఏ దేవత విహరించడానికి వీల్లేదని, వారంతా వెంటనే భూలోకాన్ని విడిచి వెళ్లిపోవాలని కోరాడు.

బ్రహ్మదేవుడు రిపుంజయునికి దివోదాసుడు అనే పేరు పెట్టి సర్వాధికారాలు ఇచ్చాడు. కానీ భూమిపై గల కాశీక్షేత్రం పరమశివునికి అత్యంత ప్రియమైనది కావడం వల్ల, బ్రహ్మ స్వయంగా కాశీకి వెళ్లి మహాదేవునికి ఈ పరిస్థితిని వివరించాడు. లోకకళ్యాణానికి, ధర్మరక్షణకు భంగం కలగకూడదనే ఉద్దేశంతో సదాశివుడు ఎంతో బాధతోనైనా కాశీని విడిచి వెళ్లడానికి అంగీకరించాడు.

అనంతరం దివోదాసుడు కాశీపురాన్ని రాజధానిగా చేసుకుని రాజ్యపాలన చేపట్టాడు. భూమండలంలోని దేవతలందరూ తక్షణమే స్వర్గానికి వెళ్లాలని, లేనిచో తీవ్ర పరిణామాలు ఉంటాయని సర్వతీర్థాలలోను దండోరా వేయించాడు.