మణిగ్రీవ జలంధరుల కథ

అలకాపురంలో కుబేరుని ఆప్తుడైన చిత్రకేతునికి మణిగ్రీవుడనే కుమారుడు, గుణవతి అనే కుమార్తె ఉండేవారు. మణిగ్రీవుడు చిన్నతనం నుంచే గర్వంతో, తల్లిదండ్రుల మాట వినక విలాసవంతమైన జీవితం గడిపేవాడు. అతనికి జలంధరుడనే ప్రాణమిత్రుడు ఉండేవాడు. వారిద్దరూ ఒకే దేహంగా మెలుగుతూ హేమావతి అనే అప్సరసతో నిత్యం క్రీడావినోదాలలో మునిగితేలుతూ, విమానంలో లోకాంతరాలలోని సుందర పర్వత శిఖరాలపై విహరిస్తుండేవారు.

ఒకనాడు వారు దివోదాసుని శాసనాన్ని సైతం లెక్కచేయక భూలోకానికి వచ్చి శీతశైల శిఖరంపై విహరింపసాగారు. ఆ సమయంలో వారికి దూరంగా వీరాలాపాలు, పోరాట శబ్దాలు వినిపించాయి. వెంటనే వారు విమానంలో అటువైపు వెళ్లారు. అక్కడ భయశోకాలతో ఉన్న ఒక చక్కని సుందరి సమక్షంలో ఇద్దరు పురుషులు భీకరంగా ద్వంద్వయుద్ధం చేసుకుంటున్నారు. ఆమె రూపలావణ్యాలను చూసిన మణిగ్రీవ జలంధరులు ఇద్దరూ తీవ్ర మోహానికి లోనయ్యారు. హేమావతి ఆ కాంత సౌందర్యాన్ని అసూయతో చూసింది.

ఆ పోరులో తీవ్ర గాయాలపాలైన ఒక యోధుడు స్పృహతప్పి నేలకూలాడు. విజయశీలుడైన మరొక పురుషవరేణ్యుడు ఆ దానవుని రెండు చేతులతో పైకెత్తి పాతాళం వరకు వ్యాపించియున్న ఒక గుహాముఖంలోనికి విసిరివేశాడు. ఆ రాక్షసుడి శరీరం వేగంగా వెళ్లి రసాతలంలోని బలిచక్రవర్తి భవనంపై పడింది. అనంతరం ఆ కాంత రక్షించిన వీరుని పాదాలపై పడి, రాక్షసుడిని వధించి తనను కాపాడినందుకు కృతజ్ఞతలు తెలిపి, తనను పాణిగ్రహణం చేసుకుని అనుగ్రహించమని ప్రార్థించింది.

ఆ వీరుడు ఆమె సౌందర్యాన్ని మెచ్చుకుంటూ, తాను ప్రస్తుతం ఒక కార్యదీక్షలో ఉన్నానని, అది పూర్తయిన వెంటనే ఆమె కోరిక నెరవేరుస్తానని, అప్పటివరకు ఆమెను తన బంధువుల వద్ద చేరుస్తానని చెప్పాడు. ఇంతలోనే ఒక భయంకరమైన పులి గర్జిస్తూ వారిపైకి రాసాగింది. ఆ వీరుడు ఆ మృగాన్ని సంహరించి వెంటనే వస్తానని చెప్పి చంద్రహాసాన్ని దూసి పులిని తరుముకుంటూ వెళ్లాడు.

వారి సంభాషణను గమనిస్తున్న మణిగ్రీవ జలంధరులు ఇదే తగిన సమయమని భావించి, వెంటనే విమానం దిగివచ్చి ఆ కాంతను బలవంతంగా ఎత్తుకెళ్లి ఆకాశమార్గాన పారిపోయారు. పులిని వేటాడుతున్న వీరునికి ఆమె ఆర్తనాదం వినిపించినా, విమానం ఏ దిక్కుకు వెళ్లిందో కనిపించలేదు. అటు ఆ మాయా వ్యాఘ్రం కూడా నరికినా చావక, గొడ్డలి దెబ్బకు తెగిన తల తిరిగి అతుక్కుని మాయమైపోయింది.

ఆశ్చర్యంతో వెనుదిరిగి వచ్చిన ఆ వీరునికి ఆ ప్రదేశం శూన్యంగా కనిపించింది. తనను నమ్ముకున్న అబలను కాపాడలేకపోయినందుకు తీవ్రంగా దుఃఖిస్తూ, ఆమెను ఎవరు అపహరించినా సరే ముల్లోకాలలో వెతికి విడిపిస్తానని ప్రతినబూనాడు. అంతకుముందు తానిచ్చిన కిరాత బాలకుని జీవన్మరణ ప్రతిజ్ఞను కూడా కాసేపు పక్కనబెట్టి, యోగమార్గంలో ఉత్తరదిశగా ఆ సుందరిని అన్వేషించడానికి బయలుదేరాడు.