రత్నచూడుని వృత్తాంతం

ఒక వీరుడు కత్తి నెత్తి చంపబోతుండగా ప్రాణభిక్ష వేడుకున్న ఆ వ్యక్తి దివోదాస మహారాజు ప్రశ్నకు బదులుగా తన వృత్తాంతాన్ని చెప్పడం ప్రారంభించాడు. తాను నాగవంశీయుడైన పింగళాక్ష, విరజల జ్యేష్ఠపుత్రుడనని, పుట్టుకతోనే తలపై దివ్యరత్నం ఉండటం వల్ల తనకు 'రత్నచూడుడు' అనే పేరు వచ్చిందని తెలిపాడు.

నాగలోకంలో ఒక గురువు వద్ద విద్యాభ్యాసం చేస్తున్న కాలంలో, గురువుగారి కుమార్తె విద్యుత్ప్రభ తన భర్తను కాదని పరపురుషులతో రహస్య సంబంధాలు పెట్టుకునేది. ఒకనాడు ఆమె రత్నచూడుని కూడా ప్రలోభపెట్టడానికి యత్నించగా, అతడు తిరస్కరించి పారిపోయాడు. దాంతో కక్ష కట్టిన ఆమె తన తల్లితో రత్నచూడుడే తనపై దౌర్జన్యం చేశాడని అసత్య నేరం మోపింది.

నిజం తెలియని గురువు ఆగ్రహంతో రత్నచూడుని చితకబాది, అతని తలపై ఉన్న దివ్యరత్నాన్ని బలవంతంగా పెరికివేసి ఊరి బయట పారవేయించాడు. ఆ రత్నం చివరకు పాతాళాధిపతియైన వాసుకి కుమార్తె పాలబడింది. తలపోటుతో బాధపడుతున్న రత్నచూడునికి వింధ్యారణ్యంలోని ఒక యోగీంద్రుడు చికిత్స చేసి సమస్త యోగవిద్యలను ఉపదేశించాడు.

ఒకనాడు సేవాలోపం వల్ల ఆ యోగీంద్రుడు కోపించి, మానవుని చేతిలో పరాభవం చెందుతావని రత్నచూడునికి శాపమిచ్చాడు. అయితే ఆ తర్వాత శాంతించి, వృద్ధాప్యంలో దివోదాస మహారాజు వల్ల ఈ శాపం నెరవేరుతుందని, అప్పుడే ఆ రాజుకు ఆప్తుడవుతావని అనుగ్రహించాడు.

కాలక్రమంలో దివోదాస మహారాజు నాగులందరినీ పాతాళానికి వెళ్ళాలని ఆజ్ఞాపించినప్పుడు, అవమానభారంతో రత్నచూడుడు ఒక పుట్టలో తలదాచుకున్నాడు. అక్కడ నిద్రిస్తున్న అతనిని ఒక బోయబాలుడు కొట్టి తోకతో ఆడించగా, కోపంతో అతడు విషాగ్నితో బాలుని సంహరించాడు. ఆ బాలుని కళేబరం ఎక్కడికి పోయిందో తనకు తెలియదని స్పష్టం చేశాడు.

దివోదాసుని మాయాబలంతో ఎదుర్కొనలేక పట్టుబడిన రత్నచూడుడు, శాపవృత్తాంతాన్ని గుర్తించి రాజుకు శరణాగతి చేశాడు. అతని దీనాలాపనలను ఆలకించిన దివోదాస మహారాజు కరుణించి, అభయమిచ్చి భూలోకంలో తపోవృత్తితో జీవించడానికి అనుమతించాడు.