దేవతాస్త్రీల శాపవిమోచనము

పూర్వం హిమవత్పర్వతాలలోని కాంచనకూట శిఖరంపై ఒక యక్షుడు సంతానం కోసం శాంభవీదేవికి ఒక స్వర్ణ దేవాలయాన్ని నిర్మించి, నవరత్నాలతో నిత్యం పూజించి తన కోరికను నెరవేర్చుకున్నాడు. అనంతరం హేమలత, తటిత్ప్రభ, విద్యున్మాల, మదనమంజరి అనే నలుగురు దేవకన్యలు ఆ పవిత్ర మందిరానికి చేరుకున్నారు. వారు అక్కడ ఒక అందమైన పూలతోటను నిర్మించి, నిత్యం పుష్పాలతో శాంభవీదేవిని భక్తిశ్రద్ధలతో సేవిస్తూ కాలం గడపసాగారు.

ఆ దేవతాస్త్రీల భక్తికి మెచ్చిన శాంభవీదేవి వారికి ప్రత్యక్షమై, కొద్దిరోజుల్లోనే వారి ఆపదలు తీరిపోతాయని, ఒక ప్రసిద్ధ పాలకుడు వారిని భార్యలుగా స్వీకరించి ఆలయంలోని రత్నరాసులకు అధిపతి అవుతాడని అనుగ్రహించి అదృశ్యమైంది. ఆ దేవి ఆదేశానుసారం నలుగురూ ఒకే పురుషుడిని తమ ప్రాణేశ్వరుడిగా వరించాలని నిశ్చయించుకున్నారు. కొద్దిరోజుల్లోనే వారిని పట్టిపీడిస్తున్న వింత దోషం ఒక్కొక్కరికే పూర్తిగా తొలగిపోయింది.

సంతోషంతో వారు దేవిని స్తుతిస్తుండగా, అమ్మవారి విగ్రహం వెనుక నుంచి దివోదాస మహారాజు ప్రత్యక్షమయ్యాడు. ఆ అద్భుత పురుషోత్తముడిని చూసి దేవకన్యలు పరవశించారు. దివోదాసుడు వారి వృత్తాంతాన్ని అడుగగా, మొదట తన పరిచయం చేయవలసిందిగా మదనమంజరి కోరింది. తాను దివోదాసుడనని, ఒక శబర బాలుడి కోసం వెతుకుతూ యక్షలోకం మీదుగా ఇక్కడికి చేరుకున్నానని అతడు వివరించాడు.

అనంతరం మదనమంజరి తమ కథను వినిపించింది. వారు నలుగురూ తుంబురుని వద్ద సంగీతం నేర్చుకున్న దివ్యగాయనులని తెలిపింది. ఒకనాడు దేవేంద్రుని సభలో తుంబురునికి, నారదునికి సంగీత పోటీ జరుగగా, నారదుడు గాత్రంలోనూ, తుంబురుడు వీణానాదంలోనూ శ్రేష్ఠులని వీరు న్యాయబద్ధమైన తీర్పునిచ్చారు. దాంతో ఆగ్రహించిన తుంబురుడు వారు బ్రహ్మరాక్షసులై అరణ్యంలో చెట్లకొమ్మలపై పాడుతూ తిరగాలని శపించాడు. దేవేంద్రుడు, నారదుడు కల్పించుకుని, ఆ శాపం రాత్రివేళల్లో మాత్రమే వర్తిస్తుందని, కాంచనకూటంలో శాంభవీదేవిని సేవించుకోవచ్చని, వారి గానాన్ని ఎవరైనా విన్నప్పుడు శాపవిమోచనం కలుగుతుందని ఉపశమనం ప్రసాదించారు.

వారి గానం మానవమాత్రులెవరికో వినిపించడం వల్లనే తమ శాపం విముక్తమైందని వారు భావించారు. తమను వివాహమాడవలసిందిగా కోరగా, శబర బాలుడిని తనవారి చెంతకు చేర్చిన పిదప తప్పక స్వీకరిస్తానని దివోదాసుడు మాటిచ్చాడు. అంతకుముందు పూలతోటలో ఒక పెట్టెను చేతబట్టిన బాలుడిని చూశామని దేవకన్యలు చెప్పడంతో, దివోదాసుడు వారిని వెంటబెట్టుకుని ఆ ఉద్యానవనానికి వెళ్లాడు.

అక్కడ శబర బాలుడు కనిపించకపోయినా, సమీపంలోని ఒక మందిరం లోపలినుండి మూలుగుల శబ్దం వినిపించింది. ఆ గదిని పరిశీలించిన దివోదాసుడు గోడపై ఉన్న రహస్య మీటను నొక్కి భూగర్భ మార్గాన్ని తెరిచాడు. అతడు వెంటనే ఆ మార్గంలోని మెట్ల గుండా లోనికి దిగగానే ద్వారం మూసుకుపోయింది. దేవకన్యలు ఎంత ప్రయత్నించినా ఆ రహస్య ద్వారాన్ని తిరిగి తెరవలేకపోయారు.