తారావళి కథ - ఉదయసుందరి వృత్తాంతము

పుండరీకుని ప్రశ్నను విని ఆ తపస్విని తన కథను ఇలా వినిపించసాగింది: 'ఓ రాజేంద్రా! సకల భోగభాగ్యాలకు నిలయమైన పాతాళలోకంలో ఇందీవరమనే ప్రసిద్ధ నగరముంది. దానిని శంఖపాలుని వంశోద్భవుడైన శిఖండతిలకుడనే నాగరాజు పాలించేవాడు. అతని పట్టమహిషి విజయలేఖ. వారి సతీవ్రత పుణ్యఫలంగా త్రిభువనమోహన రూపవతియైన ఉదయసుందరి అనే పుత్రిక జన్మించింది. ఆమె దేవాంశసంభూతుడైన ఉత్తమ పురుషుని పరిణయమాడగలదని జ్యోతిష్కులు జోస్యం చెప్పారు.'

'ఉదయసుందరి పెరిగి పెద్దదవుతుండగా, ఆమె అపురూప లావణ్యాన్ని చూసి పాతాళాధిపతియైన వాసుకి ఎక్కడ మోహితుడవుతాడోనని తండ్రి భయపడ్డాడు. రాజునకు ప్రభువైన వాసుకిని కాదనలేక, అలాగని తన గారాలపట్టిని అతనికివ్వడానికి మనసొప్పక, సముద్రగర్భంలోని ఒక అంతర్ద్వీపంలో సకల సౌకర్యాలతో కూడిన కన్యాంతఃపురాన్ని నిర్మించి ఉదయసుందరిని అక్కడే ఉంచాడు. శిఖండతిలకుని ఆప్తుడైన రత్నమౌళి కుమార్తెనైన నేను (తారావళి) ఉదయసుందరికి సమవయస్కురాలనై ప్రాణసఖిగా ఆమెతోనే ఉండేదానను.'

'వయసు వచ్చిన తన కుమార్తెకు తగిన వరుని వెతకడానికి తండ్రి పదునాలుగు లోకాల రాజకుమారుల చిత్రపటాలను తెప్పించి చూపించినా, ఉదయసుందరి ఎవ్వరినీ ఇష్టపడలేదు. విద్యాధరులను, దేవతాపురుషులను తిరస్కరించి పురుషుల ముఖమే చూడనని వైరాగ్యముతో వినోద క్రీడలలో కాలం గడుపుతుండేది. ఇలా ఉండగా ఒకనాడు మయూరకుడనే కిన్నరుడు ఒక మనోహరమైన పురుషుని చిత్రపటాన్ని తెచ్చి మా ముందుంచాడు.'

'ఆ చిత్రపటంలోని సౌందర్యమూర్తిని చూడగానే ఉదయసుందరి మనస్సు చలించిపోయింది. ఆమె ఆరాటపడి ఆ పటాన్ని చేతబూని క్షణకాలంలో అతనిపై గాఢానురాగాన్ని పెంచుకుంది. పురుషద్వేషిగా ఉన్న ఆమె ఒక్కసారిగా మన్మథతాపానికి గురై విరహవేదనతో కృశించసాగింది. ఆ చిత్రంలోని పురుషుడు ఎవరో తెలియక, అతనిని ఎలా కనుగొనాలో పాలుపోక ఆమె అహర్నిశలు తల్లడిల్లిపోయింది.'

'కొన్నాళ్లకు హాటకేశ్వరుని పూజించే ఒక వృద్ధ నాగతాపసి అక్కడికి వచ్చి, ఆ చిత్రపటంలోని యువకుడిని తాను భూలోకంలో ఒక పర్వత సమీపాన అశోకవృక్షం కింద చూశానని చెప్పాడు. ఆ మాటతో ఉదయసుందరి ఆశలు పెరిగి, ఎలాగైనా అతనిని కలపకపోతే ప్రాణాలు విడుస్తానని మూర్ఛిల్లింది. ఆమెను ఓదార్చడానికి నేను విద్ధవిజయుడనే చిత్రకారునితో ఉదయసుందరి రూపాన్ని కూడా చిత్రించి, ఆ పురుషుని పక్కనే చేర్చి చూపించి ఆమె ప్రాణాలను నిలిపాను.'

'అనంతరం వర్షాకాలంలో సముద్రమధ్యంలోని చంద్రకేతు (శివ) ఆలయంలో పవిత్రోత్సవాలు జరుగగా, తల్లి విజయలేఖతో కలిసి ఉదయసుందరి ఆ దేవదేవుని దర్శించింది. తన మనోరథం సిద్ధించేవరకు నిత్యమూ చంద్రశేఖరుని అర్చించాలని నియమం పెట్టుకుంది. ప్రతిదినం పూజలకు వెళ్తూ తన ప్రియుని పటాన్ని ధ్యానిస్తూ ఉండేది. క్రమంగా శరదృతువు సమీపించింది.'

'ఒకనాటి రాత్రి వెన్నెలవేళ ఉదయసుందరి సౌధశిఖరంపై తామరపాకుల పందిరి కింద హంసతూలికాతల్పంపై శయనించింది. మరుసటి ఉదయం చూసేసరికి ఆమె పడకపై లేదు. అంతఃపురమంతా, చుట్టుపక్కల వనాలలోనూ ఎంత వెతికినా ఆమె జాడ కానరాలేదు. ఆమె అదృశ్యమైన వార్త విని తండ్రి శిఖండతిలకుడు, తల్లి విజయలేఖ శోకసముద్రంలో మునిగిపోయారు.'

'అప్పుడు మంత్రి రాజును ఓదార్చి కర్తవ్యాన్ని బోధించగా, శిఖండతిలకుడు నా తండ్రి రత్నమౌళిని పిలిపించాడు. రత్నమౌళి ఎనిమిది నాగకులాలలోని అద్వితీయ వీరులను సమకూర్చాడు. శిఖండతిలకుడు ఆ వీరులందరికీ ఉదయసుందరి చిత్రపటాలను ఇచ్చి, సప్తపాతాళాలు, భూలోకంలోని నవద్వీపాలు, కులపర్వతాలు, సప్తసముద్రాలు, స్వర్గ-బ్రహ్మలోకాలతో సహా సమస్త బ్రహ్మాండమంతటా గాలించి ఆమెను వెతికి తీసుకురావలసిందిగా ఆజ్ఞాపించి పంపాడు' అని తారావళి వివరించింది.