రామకృష్ణుడి ఠీవి

శ్రీకృష్ణదేవరాయల ఆస్థానంలో సామంతరాజులు ఎంతో దర్పంగా, ఠీవిగా కూర్చునేవారు. వారి వేషభాషలు, ఠీవి చూసినప్పుడల్లా రాయలకు లోలోపల నవ్వు వచ్చేది.

ఒకనాడు నిండు సభలో రాయలు అందరినీ ఉద్దేశించి, 'లోకంలో ఠీవి విషయమై ప్రస్తావన వస్తే ఎవరైనా మొదట మా సామంతరాజుల పేరే చెప్పాలి, ఆ తర్వాతే మరెవరి పేరైనా ఎత్తాలి' అని చమత్కరించారు.

ఆ మాట విన్న తెనాలి రామకృష్ణుడు లేచి, 'మహారాజా! కోపగించుకోకండి. నా ఠీవి గురించి మీకు తెలియక అలా అంటున్నారు. నేను రోజూ గురుగుకూర తింటాను, తరిగిన కూరలంటే నాకు ఎంతో ఇష్టం. చలికాలంలో మేకఎరువుతో నిప్పుల కుంపటి వేసుకుని, హాయిగా నులక మంచం మీద ఎంతో ఠీవిగా పడుకుంటాను' అని విన్నవించాడు.

రామకృష్ణుడి మాటలు విని రాయలు పకపకా నవ్వుతూ, 'ఇదేం ఠీవి? ఇది కూడా ఒక ఠీవేనా!' అని పరిహసించారు. అప్పుడు రామకృష్ణుడు ఏమాత్రం తడబడకుండా, 'ప్రభువువారు స్వయంగా విష్ణుచిత్తీయంలో ఏమి సెలవిచ్చారో మరిచిపోయినట్లున్నారు' అంటూ రాయలు రచించిన కావ్యంలోని పద్యాన్ని గంభీరంగా చదివి వినిపించాడు. గ్రామాల్లోని రైతుల జీవన సౌభాగ్యాన్ని, వారి దర్పాన్ని వర్ణిస్తూ రాయలు రాసిన ఆ పద్యంలో కూడా గురుగుకూర, మేకఎరువు కుంపటి, నులక మంచాల ప్రస్తావనే ఉంది.

తాను రాసిన పద్యాన్నే రామకృష్ణుడు ఇంత సమయోచితంగా గుర్తుచేయడంతో రాయలు ఎంతగానో ముగ్ధుడై, ఏమాత్రం కోపగించుకోకుండా రామకృష్ణుడికి విస్తారంగా ధనకనకాలను బహుమానంగా ఇచ్చి సత్కరించారు.