తాతాచార్యుల భుజమెక్కిన రామకృష్ణుడు

శ్రీకృష్ణదేవరాయల ఆస్థానంలో రాజగురువుగా ఉన్న తాతాచార్యులవారు వృద్ధాప్యంలో కూడా చంద్రిక అనే వేశ్య ఇంటికి రహస్యంగా వెళ్ళివస్తున్నాడన్న సంగతి తెనాలి రామకృష్ణుడికి తెలిసింది. ఈ బలహీనతను ఆసరాగా చేసుకుని ఆచార్యులవారిని ఎలాగైనా ఆటపట్టించాలని రామకృష్ణుడు నిశ్చయించుకున్నాడు.

ఒకనాడు రామకృష్ణుడు తాతాచార్యులవారి వద్దకు వెళ్ళి, 'ఆచార్యులవారూ! గత రాత్రి మీరు చంద్రిక ఇంటికి వెళ్ళిన విషయం నాకు తెలిసింది. నిజాన్ని ఒప్పుకుంటారా లేక ఈ సంగతి మహారాజుగారికి విన్నవించమంటారా?' అని ప్రశ్నించాడు. రామకృష్ణుని మాటలకు గుండెల్లో రాయిపడ్డ తాతాచార్యులు, తన పరువు పోతుందన్న భయంతో అసలు విషయాన్ని అంగీకరించి, ఎవరికీ చెప్పి తనను అపహాస్యం చేయవద్దని బతిమాలాడు.

దానికి రామకృష్ణుడు నవ్వుతూ, 'సరే, నేను ఎవరికీ చెప్పకుండా ఉండాలంటే నన్ను మీ భుజాలపై ఎక్కించుకుని అటూఇటూ తిప్పాలి' అని షరతు విధించాడు. పరువు దక్కించుకోవడానికి వేరే దారిలేక తాతాచార్యులు రామకృష్ణుని తన భుజాలపై కూర్చోబెట్టుకుని తిరగడం మొదలుపెట్టాడు.

అదే సమయానికి అంతఃపుర సౌధంపై ఉన్న శ్రీకృష్ణదేవరాయలు ఈ దృశ్యాన్ని చూశాడు. గురువుగారిని మోయించుకుంటున్న రామకృష్ణుని తీరుపై ఆగ్రహించి, వెంటనే భటులను పిలిచి, 'ఆచార్యులవారి భుజాలపై ఎక్కిన ఆ రామకృష్ణుడిని పట్టి ఈడ్చుకురండి' అని ఆజ్ఞాపించాడు.

రాజభటులు రావడం, రాయలవారు సంజ్ఞ చేయడం గమనించిన రామకృష్ణుడు వెంటనే కిందకు దూకాడు. 'గురువుగారూ! నన్ను క్షమించండి, మిమ్మల్ని ఎక్కించుకోవడమే నాకు తగిన ధర్మం' అంటూ తాతాచార్యులు వారిస్తున్నా వినకుండా ఆయనను ఎత్తుకుని తన భుజాలపై కూర్చోబెట్టుకున్నాడు.

అక్కడికి చేరుకున్న రాజభటులు పైనున్న వ్యక్తిని పట్టుకోవాలన్న ఆజ్ఞ ప్రకారం, రామకృష్ణుని భుజాలపై ఉన్న తాతాచార్యులవారినే కిందకు ఈడ్చి రాయలవారి సముఖానికి తీసుకుపోయారు. అసలు సంగతి తెలుసుకున్న మహారాజు తెనాలి రామకృష్ణుని సమయోచిత యుక్తికి ఆశ్చర్యపడి నవ్వుకున్నాడు.