వజ్రమకుటుడు మరియు పద్మావతి కథ

వారణాసి రాజు ప్రతాపమకుటుని కుమారుడు వజ్రమకుటుడు, అతని మిత్రుడు మంత్రిపుత్రుడైన బుద్ధిశరీరుడు కలిసి వేటకు వెళ్లారు. అక్కడ ఒక సరోవరం వద్ద సౌందర్యవతియైన పద్మావతి అనే కన్యను చూసి రాజకుమారుడు మోహించాడు. ఆ కన్య ఒక కలువపూవును చెవిలో ధరించి, పళ్లతో కొరికి, పాదాలపై నుంచి, గుండెలకు హత్తుకుని నిష్క్రమించింది.

విరహవేదనతో ఉన్న రాజకుమారునికి మంత్రిపుత్రుడు ఆ సంకేతాల అంతరార్థాన్ని వివరించాడు. కర్ణోత్పలుడను రాజు పాలించే కళింగదేశంలో దంతఘాతకుడనే మంత్రి కుమార్తె పద్మావతి అని, ఆమె తన మనస్సును వజ్రమకుటునికి అర్పించిందని తెలిపాడు. ఇద్దరూ కళింగనగరం చేరి ఒక వృద్ధురాలి సాయంతో రహస్య సంకేతాలు అర్థం చేసుకుంటూ పద్మావతి అంతఃపుర ప్రవేశం చేశారు. వజ్రమకుటుడు ఆమెతో సుఖంగా గడుపుతూ బయట ఉన్న మిత్రుని స్మరించుకున్నాడు.

మిత్రుని పట్ల రాజకుమారునికి గల అనురాగం చూసి పద్మావతి విషపూరితమైన భక్ష్యాలు పంపగా, మంత్రిపుత్రుడు దానిని పసిగట్టి కుక్కకు వేసి పరీక్షించి నిజం నిరూపించాడు. అనంతరం పద్మావతిని వశపరుచుకోవడానికి ఉపాయం పన్ని, ఆమె మద్యం మత్తులో ఉండగా తొడపై త్రిశూలపు గుర్తు వేసి ఆమె నగలన్నీ తెచ్చారు. మంత్రిపుత్రుడు యోగి వేషం వేసి ఆ నగను అమ్ముతుండగా రాజభటులు పట్టుకున్నారు. యోగిగా నటించిన మంత్రిపుత్రుడు రాజు కర్ణోత్పలునితో దంతఘాతకుని కుమార్తె క్షుద్రశక్తులతో రాజకుమారుని చంపిందని, తాను త్రిశూలంతో గాయపరిచి నగలు తీసుకున్నానని చెప్పాడు.

రాజు పరీక్షించి తొడపై గుర్తు చూసి పద్మావతిని దేశబహిష్కారం చేశాడు. నగర వెలుపల ఏడుస్తున్న పద్మావతిని వజ్రమకుటుడు, మంత్రిపుత్రుడు కలిసి వారణాసికి చేర్చారు. అటు కళింగలో కూతురి వియోగాన్ని తట్టుకోలేక మంత్రి దంతఘాతకుడు, అతని భార్య దుఃఖంతో ప్రాణాలు విడిచారు.

బేతాళుడు ఈ కథను వినిపించి మంత్రి దంతఘాతకుని మరణానికి కారణమైన పాపం ఎవరికి చెందుతుందని ప్రశ్నించాడు. అందుకు విక్రమసేనుడు సమాధానమిస్తూ-కామాంధులైన ప్రేమికులకు గానీ, స్వామిభక్తితో పనిచేసిన మంత్రిపుత్రునికి గానీ ఈ పాపం అంటదని, నిజానిజాలు శోధించకుండా తొందరపడి శిక్ష విధించిన కర్ణోత్పల మహారాజుదే అసలైన పాపమని తీర్పునిచ్చాడు.