అతలరాజ్యములో సోదరుల సమాగమం

వీరవర్మ అతలరాజ్యానికి పట్టాభిషిక్తుడై నగరమంతటా పర్యటించి అక్కడి యంత్ర రహస్యాలను తెలుసుకున్నాడు. భూబిలము నుండి కిందపడే మనుషులు మరణించకుండా అక్కడ మెత్తని పరుపులను ఏర్పాటు చేసి, నమ్మకస్తులైన కావలివారిని నియమించాడు. తన తమ్ముడు సుధన్వునికి ప్రాణదానం చేసిన రత్నావతిని అంతఃపురానికి రప్పించి ఆదరించాడు.

ఒకనాడు ప్రతీహారి వచ్చి వజ్రకంఠుని పేరిట వచ్చిన ఒక లేఖను వీరవర్మకు అందించాడు. 'ఏడవ రోజున సైన్యంతో వచ్చి నిన్ను సంహరించి రాజ్యాన్ని పట్టుకుంటాను' అని సుధన్వుడు రాసిన ఆ లేఖను చదివి వీరవర్మ ఆనందపరవశుడయ్యాడు. నిర్ణీత దినమున వీరవర్మ ఎదురెళ్ళి సైన్యంతో వస్తున్న సుధన్వుని కలుసుకుని గాఢంగా ఆలింగనం చేసుకున్నాడు. ఇరువురూ తమ వృత్తాంతాలను చెప్పుకొని సంతోషించారు. సుధన్వుడు తన ప్రాణదాత అయిన రత్నావతిని చూసి పరమానందంతో ఆమెను చేపట్టాడు.

కొన్నాళ్లకు అన్నదమ్ములు బిలద్వారం వద్ద ఉండగా గంట మోగి, పైనుండి ఒక మునిశిష్యుడు జారి కింద పరుపుపై పడ్డాడు. అతనితో పాటు ప్రతాపరుద్రుని ఉంగరం కూడా పడింది. తెలివివచ్చిన ఆ శిష్యుడిని ప్రశ్నించగా, అతడు తన గురువైన అలంబసునితో కలిసి ప్రతాపరుద్రుడిని మోసగించి బిలంలోకి తోయబోయినప్పుడు, ప్రతాపరుద్రుడే యుక్తితో తనను ఆ బిలంలోకి నెట్టివేసిన వృత్తాంతాన్ని వెల్లడించాడు. వీరవర్మ ఆ కపటశిష్యుడిని బందీఖానాలో వేయించాడు.

మరికొన్ని రోజులకు బిలము నుండి ఒక ఇనుప గొలుసు, దానికి కట్టిన ఇనుపగుండు కిందకు దిగాయి. ఆ గుండులోని అరను తెరచి చూడగా ప్రతాపరుద్రుడు రాసిన ఉత్తరం కనిపించింది. అందులో తాను కపటముని అలంబసుని వధించి ఆ గుహను వశపరచుకున్నానని, అన్నల జాడ తెలుసుకొనుటకే ఈ గొలుసును దింపానని వివరించాడు.

ఆ లేఖను చదివిన వీరవర్మ, సుధన్వులు పట్టరాని సంతోషంతో తాము అతలరాజ్యంలో క్షేమంగా ఉన్నామని ప్రత్యుత్తరం రాశారు. ఆ గొలుసుకు పెద్ద మందసాలు, సంచులు కట్టి పంపితే పాతాళలోకపు అపార ధనరాశులతో పాటు తాము కూడా పైకి వస్తామని ప్రణాళికను తెలిపి, ఆ లేఖను తిరిగి ఇనుపగుండులో పెట్టి పైకి పంపారు.