కళావతి కథ - నారదుని జన్మవృత్తాంతం

కన్యాకుబ్జ దేశంలో ద్రుమిళుడనే పరమ హరిభక్తుడైన గోపాలుడు, త్రిలోక సుందరి అయిన కళావతితో కలిసి జీవిస్తుండేవాడు. ద్రుమిళుడు ఎల్లప్పుడూ విష్ణుధ్యానంలోనే గడుపుతూ సంసారసుఖాలకు దూరంగా ఉండేవాడు. పతిసేవయే పరమావధిగా భావించే కళావతి ఒకనాడు భర్తను సమీపించి, వంశాభివృద్ధి కొరకు సంతానాన్ని ప్రసాదించమని వేడుకొంది. అందుకు ద్రుమిళుడు తాను నపుంసకుడనని, స్త్రీసుఖాలకు అసమర్థుడనని విచారం వ్యక్తం చేస్తూ, కులాభివృద్ధి కోసం పూర్వుల సంప్రదాయం ప్రకారం ఎవరైనా ఉత్తమ బ్రాహ్మణుని ఆశ్రయించి వీర్యాధానం పొంది ఉత్తమ పుత్రుడిని కనమని ఆమెను బలవంతపెట్టి పంపించాడు.

భర్త ఆజ్ఞతో అడవుల వెంట బయలుదేరిన కళావతి, ఘోర తపస్సులో ఉన్న కాశ్యప మహర్షిని దర్శించింది. ఆయన తేజస్సుకు ముగ్ధురాలై, ఆయన ద్వారా సంతానం పొందాలని భావించి తన కోరికను వెల్లడించింది. మొదట ఆ మహర్షి కులధర్మాలను ప్రస్తావిస్తూ ఆమెపై తీవ్ర ఆగ్రహం వ్యక్తం చేసి తిరస్కరించాడు. అయినప్పటికీ కళావతి నిరాశ చెందక ఆశ్రమం సమీపంలోనే ఉంటూ కృష్ణమంత్రం జపిస్తూ ఆయనకు పరిచర్యలు చేయసాగింది. క్రమంగా ఆమె సౌందర్యానికి, వినయపూర్వక సేవలకు కాశ్యపుని మనసు చలించసాగింది.

ఒకనాడు దేవకన్య అయిన మేనక ఆశ్రమానికి వచ్చి తీగెల ఉయ్యాలపై పాడుతూ ఊగుతుండగా, ఆమె విలాసాలను చూసిన కాశ్యపునికి మోహవశాన తేజస్సు స్ఖలనమైంది. అక్కడే ఉన్న కళావతి వెంటనే ఆ దివ్యతేజస్సును స్వీకరించి తాను కృతార్థురాలైనట్లు భావించింది. జరిగిన పొరపాటుకు కాశ్యపుడు తన తపోభ్రష్టతను నిందించుకుంటూ వారిద్దరినీ అక్కడి నుండి పంపివేశాడు. కళావతి సంతోషంతో భర్త వద్దకు వచ్చి జరిగినదంతా వివరించింది. ఆమె గర్భాన పరమభాగవతోత్తముడు జన్మిస్తాడని గ్రహించిన ద్రుమిళుడు, తన సంపదనంతా బ్రాహ్మణులకు దానంచేసి, గర్భవతియైన భార్యను ఒక సద్బ్రాహ్మణుని సంరక్షణలో ఉంచి, తాను బదరికాశ్రమానికి వెళ్లి యోగసాధనతో విష్ణుసాయుజ్యం పొందాడు.

పతివియోగంతో కళావతి ప్రాణత్యాగం చేయబోగా, ఆశ్రయమిచ్చిన బ్రాహ్మణుడు ఆమెను వారించి పుత్రుని ప్రాధాన్యతను తెలిపి ఊరడించాడు. సకాలంలో ఆమె తేజోవంతుడైన బాలునికి జన్మనిచ్చింది. ఆ బాలుడు పుట్టగానే వర్షాలు కురవడంతో ఆ బ్రాహ్మణుడు అతనికి 'నారదుడు' అని నామకరణం చేసి పెంచసాగాడు. ఆ బాలుడు బాల్యం నుంచే విష్ణుభక్తి పరాయణుడై వీధుల్లో ఆటలాడుతూ కూడా భగవన్నామ స్మరణతో గడిపేవాడు.

కొంతకాలానికి ఆ బ్రాహ్మణుని గృహానికి చాతుర్మాస్య వ్రతం ఆచరించడానికి నలుగురు మహర్షులు వచ్చారు. నారదుడు, కళావతి వారిని ఎంతో భక్తిశ్రద్ధలతో సేవించారు. ఆ బాలుని భక్తికి మెచ్చిన ఒక మహర్షి అతనికి శ్రీకృష్ణ తారక మంత్రాన్ని ఉపదేశించాడు. ఒక రాత్రివేళ కళావతిని పాము కరవడంతో ఆమె మరణిస్తూ, ఆ బ్రాహ్మణుడిని, మహర్షులను ఆశ్రయించి భగవత్సేవలో జీవించమని కుమారునికి హితవు పలికి ప్రాణాలు విడిచింది.

తల్లికి ఉత్తరక్రియలు ముగిసిన తర్వాత, ఆ మహర్షులు బదరికాశ్రమానికి బయలుదేరగా నారదుడు కూడా వారిని అనుసరించాడు. అక్కడ విష్ణుమంత్రాన్ని నిరంతరం జపిస్తూ తీవ్ర తపస్సు ఆచరించి, బ్రహ్మశాప విముక్తుడై తన దివ్యరూపంతో బ్రహ్మలోకం చేరుకున్నాడు. అక్కడ బ్రహ్మదేవుడు అతనికి వివాహం చేసుకోమని నిర్బంధించగా, నారదుడు స్త్రీ వ్యామోహాన్ని నిరసిస్తూ నిరాకరించాడు. కాలక్రమంలో వివాహం జరిపించి తీరతానని బ్రహ్మ పలకడంతో కథ సాగింది.