చిలుక మువ్వల వింత

ఉత్తర దేశంలో దేవకూట పర్వత సమీపాన 'గిరివ్రజం' అనే ప్రసిద్ధ నగరం ఉండేది. ఆ నగరాన్ని సోమదత్తుడనే రాజు ధర్మబద్ధంగా పాలిస్తుండేవాడు. ఆ నగరంలోకి కావలివారి అనుమతి లేకుండా ఎవరూ ప్రవేశించడానికి వీలుండేది కాదు. అలాంటి నగర వీధుల్లో ఒకరోజు అందమైన పూసల నగలు ధరించి, నెత్తిపై ఒక చిలుకను నిలుపుకొని, చంకలో బుట్ట పెట్టుకున్న ఒక కోయస్త్రీ ప్రవేశించింది.

ఆమె 'చిలుక మువ్వలు కావాలా' అంటూ వీధుల్లో కేకలు వేస్తూ తిరగసాగింది. ఆ మువ్వలు కడితే మాట్లాడలేని చిలుకలైనా స్పష్టంగా మాట్లాడతాయని ఆమె చెప్పేది. ఆమె అసమాన సౌందర్యాన్ని, అమాయకంగా కనిపించే తీరును చూసి ప్రజలు ఆశ్చర్యపోయేవారు. చిలుకలు లేనివారు కూడా కేవలం ఆమెతో మాట్లాడటం కోసమే మువ్వలు కొనేవారు. అయితే ఆమె సందుగొందుల్లోకి వెళ్లకుండా రాజమార్గంలోనే తిరుగుతూ రోజంతా మువ్వలు అమ్మి, చీకటి పడగానే బసకు వెళ్ళిపోయేది.

సోమదత్తుని కుమార్తె ప్రఫుల్ల ఎంతో సౌందర్యవతి, విద్యావంతురాలు. కొత్త వింతలను చూడటానికి ఎప్పుడూ ఉత్సాహం చూపేది. ఆమె పరిచారిక భద్రిక ఆ కోయవనిత రూపాన్ని, వింతైన మువ్వల గురించిన విశేషాలను రాజకుమారికి వివరించి, ఆమెను అంతఃపురానికి పిలుచుకొని వచ్చింది.

ప్రఫుల్ల ఆమె అందాన్ని చూసి ఆశ్చర్యపడి, పేరు కామాచ్చి అని తెలుసుకుంది. 'నీకు పెళ్లయిందా, నీ భర్త ఎవరు?' అని అడగగా, కామాచ్చి సమాధానమిస్తూ తన నెత్తిమీద ఉన్న చిలుకే తన భర్తని, దైవమని, తమకు అదే ప్రాణమని ఎంతో గడుసుగా పలికింది. రాజకుమారి ఎన్ని రకాలుగా ప్రశ్నించినా ఆమె సమయోచితంగా, గంభీరంగా బదులిచ్చింది.

ప్రఫుల్ల తమ వద్ద ఉన్న మాట్లాడలేని చిలుకకు మాటలు నేర్పమని, అంతఃపురంలోనే కొన్ని రోజులు ఉండమని కోరింది. కానీ కామాచ్చి రాత్రికి ఇక్కడ ఉండటం కుదరదని, తనకు వేరే నియమాలున్నాయని చెప్పింది. దాంతో రాజకుమారి ఆమె బుట్టలోని మువ్వల గుత్తులన్నింటినీ తానే కొంటానని, మరుసటి రోజు ఉదయం వచ్చి సొమ్ము తీసుకోవాలని చెప్పి ఆమెను సాగనంపింది.

రాజభవనం నుంచి బయటకు వచ్చిన కామాచ్చి, ఊరి వెలుపల ఉన్న ఒక సత్రానికి చేరుకుంది. అక్కడ రహస్యంగా ఒక గదిలోకి ప్రవేశించి, తన నెత్తిపై ఉన్న చిలుకకు ఒక దివ్యౌషధాన్ని తాకించింది. వెంటనే ఆ చిలుక ఒక చక్కని రాజకుమారునిగా మారింది. అప్పుడు కామాచ్చి అంతఃపురంలో రాజకుమారితో జరిగిన సంభాషణనంతా ఆ పురుషునికి వివరించింది.