చిలుకలు గుఱ్ఱములైన విచిత్రం

గత రాత్రి కోయసాని ఇచ్చిన మువ్వల మహిమతో నిజరూపం పొందిన రాజపుత్రుడు, తన పూర్వవృత్తాంతం పూర్తిగా గుర్తుకురాక ఆశ్చర్యపోయాడు. ఈ మాయా మువ్వలు తెచ్చిన ఆ పుణ్యాత్మురాలు ఎవరో తెలుసుకోవాలని అతడు భావించగా, ఆమె ఉదయమే ధనం కోసం వస్తుందని, అంతవరకు తమ ఆతిథ్యాన్ని స్వీకరిస్తూ అంతఃపురంలోనే క్షేమంగా ఉండాలని రాజకుమారి అతడికి ధైర్యం చెప్పింది.

మరుసటి రోజు ఉదయం చెలికత్తె భద్రిక రాకుమారి వద్దకు వచ్చి, నిన్నటి మువ్వలను కాళింది, రుక్మావతులకు వారి చిలుకల కోసం ఇచ్చానని తెలిపింది. రాకుమారి ఆమెతో మాట్లాడుతూ వెంటనే సింహద్వారం వద్ద వేచియుండి, కోయసాని రాగానే లోపలికి తీసుకురమ్మని పురమాయించింది. భద్రిక ద్వారం వద్దకు వెళ్లగా, ఒక కోయదొర చిలుకను భుజంపై ఉంచుకుని చిలుక మువ్వలు అమ్ముతూ అటుగా వచ్చాడు.

భద్రిక ఆ కోయదొరను నిన్న వచ్చిన కోయసాని గురించి ఆరా తీసింది. ఆమె తన భార్యయేనని, ఈ రోజు పనివల్ల బస వద్దనే ఉండిపోయిందని అతడు బదులిచ్చాడు. రాజపుత్రిక ఆమెతో మాట్లాడాలని కోరుతున్నదని, వెంటనే తీసుకురమ్మని భద్రిక కోరగా, నేడు వీలుకాదని రేపు ఉదయమే తప్పక పంపుతానని చెప్పి కోయదొర ముందుకు సాగిపోయాడు.

కోయదొర రాజవీధుల గుండా తిరుగుతూ కోమటి వీధికి చేరుకున్నాడు. అక్కడ సుబ్బిశెట్టి, రామిశెట్టి, పాపిశెట్టి, పెద్దిశెట్టి అనే నలుగురు వర్తకులు అతని వద్దనున్న మువ్వలన్నింటినీ తామే కొంటామంటూ ఒకరితో ఒకరు పోటీపడి వాదులాటకు దిగారు. చిలుకలు పెంచేవారికే మువ్వలు అమ్ముతానని కోయవాడు చెప్పగా, తమ బంధువుల ఇళ్లలో ఉన్నాయని వారు బొంకి, నలుగురూ సమంగా మువ్వలను పంచుకుని కొనుగోలు చేశారు.

అనంతరం సుబ్బిశెట్టి కోయదొరను రహస్యంగా ఏకాంతానికి పిలిచి, గుర్రపు మంత్రాలు తెలుసా అని అడిగాడు. తమకు గుర్రపు మంత్రాలే బాగా తెలుసునని కోయవాడు చెప్పడంతో, తన పెరటిలో ఉన్న ఒక శ్రేష్ఠమైన గుర్రాన్ని చూపించాడు. ఆ గుర్రాన్ని చూసి కోయవాడు ప్రేమగా నిమిరి, ఇది లక్ష రూపాయలైనా చేయగల అమూల్యమైన జాతి గుర్రమని వెలకట్టాడు. దాన్ని మంచి ధరకు అమ్మిపెడితే బహుమతి ఇస్తానని సుబ్బిశెట్టి అతడితో ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నాడు.

పక్కనే గోడపై నిచ్చెన వేసి ఇదంతా గమనించిన రామిశెట్టి, కోయవాడిని రహస్యంగా తన ఇంటికి పిలిపించి తన పెరటిలోని పారశీక గుర్రాన్ని చూపించి అమ్మమని కోరాడు. అదే విధంగా మిగిలిన ఇద్దరు వర్తకులు కూడా తమ గుర్రాలను చూపించి విక్రయించమని కోరడంతో, రేపు వచ్చి అమ్ముతానని చెప్పి కోయదొర వెళ్లిపోయాడు.

మరుసటి రోజు వేకువజామునే దండనాథుడైన ఒక తురక అధికారి భటులతో కలిసి సుబ్బిశెట్టి ఇంటికి వచ్చాడు. దొంగ గుర్రాన్ని దాచావన్న ఫిర్యాదు వచ్చిందని గద్దించాడు. భయపడిన సుబ్బిశెట్టి తనపైనే కాక రామిశెట్టి, పాపిశెట్టి, పెద్దిశెట్టిల ఇళ్లలో కూడా ఇలాంటి గుర్రాలున్నాయని చెప్పాడు. అధికారి సుబ్బిశెట్టి పెరట్లోకి వెళ్లి ఆ గుర్రాన్ని బయటకు తెప్పించాడు.

అధికారి తమ ఇళ్లపైకి కూడా వస్తాడని గ్రహించిన మిగిలిన ముగ్గురు వర్తకులు, ఉపాయంగా తమ పెరటి దారుల గుండా గుర్రాలను వీధిలోకి అదిలించి ఏమీ తెలియనట్లు బయట నిలబడ్డారు. అయితే ఆ మూడు గుర్రాలూ వీధి చుట్టూ తిరిగి వచ్చి సుబ్బిశెట్టి గుర్రం పక్కనే నిలబడ్డాయి. దాంతో వారు దొంగతనంగా గుర్రాలను బయటకు వదిలారని సుబ్బిశెట్టి అధికారికి నిరూపించబోయాడు.

ఈ రభస చూసిన సుబ్బిశెట్టి భార్య బయటకు వచ్చి భర్తను మందలిస్తూ, 'మనం దొంగతనం చేయలేదని నిజం చెప్పరాదా? మనం పెంచిన చిలుక కోయవారి మంత్ర మహిమ వల్ల గుర్రంగా మారింది. వీరి ఇళ్లలోనూ అలాగే జరిగింది' అని మొరపెట్టుకుంది. చిలుక గుర్రంగా మారడమనే మాటలను నమ్మని దండనాథుడు, ఇదంతా మోసమని భావించి గుర్రాలతో పాటు సుబ్బిశెట్టిని న్యాయవిచారణకై రచ్చబండకు తీసుకువెళ్లాడు.