శక్తిద్వీపంలో రాజకుమారుల పునఃసమాగమం - దేవకాంతల స్వయంవరం

గాయత్రీ మందిరంలో దేవకాంతలు వదిలివెళ్లిన నాలుగు రకాల దివ్యాంబరాలను, ఆభరణాలను చూసిన విక్రముని మనస్సులో ఒక నూతన సంకల్పం ఉదయించింది. పవిత్ర తటాకంలో స్నానమాచరించి, సూర్యోదయ వేళ సావిత్రీదేవిని ఆరాధించి తీర్థం సేవించాడు. జరిగినదంతా కలయో నిజమో తెలియని అయోమయంలో ఉన్నప్పటికీ, సముద్రంలో మునిగిపోయిన తన సోదరులను వెతకడమే ప్రథమ కర్తవ్యమని భావించాడు. గుడి ద్వారపాలకురాలి విగ్రహం చేతిలోని కత్తిని తీసుకుని, కంపచెట్లను నరుకుతూ దారి చేసుకుంటూ మధ్యాహ్నానికల్లా సముద్రతీరానికి చేరుకున్నాడు.

సాయంత్రం వరకు తీరమంతా గాలించినా సోదరుల జాడ కానరాలేదు. ఆలయ తటాక జలం తాగినప్పటి నుండి అతనికి ఆకలిదప్పులు లేకపోవడంతో, ఆ రాత్రి సముద్రతీరంలోనే గడుపుతూ గాయత్రీదేవిని నిష్ఠతో ధ్యానించాడు. తెల్లవారుజామున సోదరులు తనతో మాట్లాడుతున్నట్లు కలరాగా, మేల్కొని తీరం వెంబడి నడువసాగాడు. సూర్యోదయ వేళకు ఒడ్డున పడివున్న ఒక పెద్ద తెరచాప కొయ్య, దానికి అంటుకుని అచేతనంగా పడివున్న ముగ్గురు సోదరులు అతనికి కనిపించారు.

సోదరులను చూసి వారు మరణించారని విక్రముడు మొదట రోదించాడు. కానీ ధైర్యం తెచ్చుకుని వారి దేహాలను తాకగా ప్రాణమున్నట్లు తెలిసింది. వెంటనే ఇసుకలో చలమ త్రవ్వి ఆ నీటితో వారి ఉప్పుతేరిన శరీరాలను కడిగి, నోట్లో నీళ్లు పోసి, సమీపంలో దొరికిన వెలగపండ్ల గుజ్జును తినిపించాడు. అనంతరం ఆలయానికి వెళ్లి అభిషేక పాత్రలో కోనేటి జలాన్ని, తోటలోని నారింజ పండ్లను తెచ్చి ఇచ్చాడు. దివ్యతీర్థ ప్రభావంతో వారు అమృతం తాగినంత బలపడి కోలుకున్నారు.

విజయుడు తాము పడవ మునిగినప్పటి నుండి ఆ తెరచాప కొయ్యను ఆసరాగా చేసుకుని ప్రాణాలు దక్కించుకున్న వృత్తాంతాన్ని వివరించాడు. విక్రముడు వారిని ఓదారుస్తూ, తాము చేరిన దివ్యక్షేత్రం గురించి చెప్పి, ఆనందంతో వారిని గాయత్రీదేవి ఆలయానికి తోడ్కొని వెళ్లాడు. సోదరులందరూ కోనేటిలో స్నానమాచరించి, వేదమాతయైన గాయత్రిని షోడశోపచారాలతో పూజించారు. వారి ఆకలిదప్పులన్నీ మటుమాయమయ్యాయి.

విక్రముడు దేవకాంతలు తెచ్చిపెట్టిన నాలుగు వర్ణాల వస్త్రాలను, నగలనూ సోదరులకు చూపి, వాటిని ధరించమని సూచించాడు. వారు నలుగురూ ఆ దివ్యాంబరాలనూ, మణిహారాలనూ ధరించి దివ్యతేజస్సుతో ప్రకాశిస్తూ, మూడు రోజులపాటు ముఖమంటపంలోనే ఉండి గాయత్రీ మంత్రాన్ని నిరంతరం జపించారు.

శుక్రవారం సాయంత్రం కాగానే నలుగురు దేవకాంతలు అక్కడికి దిగివచ్చారు. రాజకుమారులు గుడిలోపల అమ్మవారి విగ్రహం వెనుక దాగియున్నారు. దేవకాంతలు స్నానానంతరం మంటపంలో తాముంచిన వస్తువులు కనిపించకపోవడంతో, తాము కోరినట్లుగా అమ్మవారే తమ భర్తలకు వాటిని ప్రసాదించిందని నమ్మారు. మధుమతి తెల్లని వస్త్రాలను, గంధవతి ఇంద్రనీల వర్ణాన్ని, వారుణి ఎరుపును, చంద్రకళ ఆకుపచ్చ వస్త్రాలను తమ పతుల కొరకు ఉంచినట్లు పరస్పరం సంభాషించుకున్నారు.

ఆ సమయమున రాజకుమారులు నలుగురూ వరుసగా బయటకు వచ్చి నిలబడగా, దేవకాంతలు తాముంచిన వస్త్రాలను బట్టి వారిని గుర్తించి పరవశులయ్యారు. సిగ్గును విడిచి పూలదండలను వారి మెడలలో వేసి భర్తలుగా వరించారు. రాజపుత్రులు కూడా ప్రీతితో వారి చేతులను గ్రహించారు.

పరిచయాలను కోరగా, తాము ఇంద్రుడు, యముడు, వరుణుడు, కుబేరుల కుమార్తెలమని, బృహస్పతి ఉపదేశం మేరకు ఉత్తమ పతులను పొందడానికి శక్తిద్వీపంలోని గాయత్రీదేవికి ఆరేళ్లుగా శుక్రవార వ్రతం ఆచరిస్తున్నామని ఆ కన్యలు తెలిపారు. ఆ వ్రత పరిసమాప్తి రోజే ఈ శుభకార్యం జరిగిందని ఆనందించారు. విక్రముడు కూడా దేవీకృప వల్లే ఇదంతా జరిగిందని వారికి సంతోషం కలిగించాడు.