రతినూపుర కథ

మగధ దేశ రాజధాని అయిన పాటలీపుత్ర నగరంలో రతినూపుర అనే ప్రసిద్ధ వేశ్య ఉండేది. ఆమె తన విద్యారూప వైభవాలతో ఎందరో ధనికులను ఆకర్షించి అపారమైన ధనధాన్యాలను, భవనాలను సంపాదించింది. ఎంతో కాలం సంతానం లేకపోవడంతో పలు వ్రతాలు, పూజలు ఆచరించగా, నడివయసులో ఒక విప్రుని వలన ఆమెకు ఇద్దరు ఆడపిల్లలు జన్మించారు. వారికి చిత్రసేన, రతిమంజరి అని నామకరణం చేసి అల్లారుముద్దుగా పెంచింది.

రతినూపుర తన కుమార్తెలకు సంగీత, సాహిత్య, వీణాది సమస్త విద్యలను చక్కగా నేర్పించింది. ఆ కన్యలు లోకోత్తర సౌందర్యవతులై, విద్యాప్రవీణులై విలసిల్లారు. యౌవనవతులైనప్పటికీ వారు రాజస్త్రీలవలె అంతఃపురంలోనే ఒదిగి ఉంటూ, విటుల ముఖం చూడక సత్ప్రవర్తనతో మెలగేవారు. అనేకమంది విటకాండ్రు వారిని చూడాలని ప్రయత్నించినా వారికి అవకాశం దక్కలేదు.

వయసు వచ్చిన కూతుళ్లను వేశ్యావృత్తిలో ప్రవేశపెట్టి మరింత ధనం సంపాదించాలని రతినూపుర భావించింది. ఒకనాడు వారిని పిలిచి, విటులను మోహంలో దించి ధనం ఎలా సంపాదించాలో, కృత్రిమ అనురాగాన్ని నటిస్తూ వారి సొమ్మునంతా కాజేసి చివరకు వారిని ఎలా గెంటివేయాలో అనే వైశిక ధర్మాల సూక్ష్మాలను ఉపదేశించసాగింది.

తల్లి మాటలు విన్న చిత్రసేన, రతిమంజరులు తీవ్రంగా నిరసించారు. పరపురుషులకు దేహాన్ని అమ్మి బ్రతికే వేశ్యావృత్తి పరమ గర్హితమని, అది నరకప్రదమని తేల్చిచెప్పారు. తుచ్ఛమైన ధనం కోసం పాపపు పనులు చేయలేమని, ధర్మబద్ధమైన ఇల్లాండ్రలా ఒకే భర్తను వరించి జీవిస్తామని స్పష్టం చేశారు.

అందుకు రతినూపుర నవ్వుతూ, పెళ్ళి చేసుకున్న కులస్త్రీలు అత్తమామలు, ఆడబిడ్డల మాటలతో పడే కష్టాలను, వైధవ్య బాధలను వివరించి, భోగభాగ్యాలు ఇచ్చే వేశ్యావృత్తే మేలని వాదించింది. అయితే కుమార్తెలు ఆమె వాదనను తిరస్కరిస్తూ, సద్గుణవంతురాలైన పతివ్రతకు కుటుంబంలోనూ లోకంలోనూ గౌరవం దక్కుతుందని, సుఖదుఃఖాలు ప్రారబ్ధకర్మపై ఆధారపడి ఉంటాయని సమాధానమిచ్చారు.

చిత్రసేన తాను చిన్ననాటి సహాధ్యాయి అయిన దత్తకుని మాత్రమే పతిగా వరిస్తానని ప్రకటించగా, రతిమంజరి తనకు గురువు ఉపదేశించిన ప్రకారం వేకువజామున తమ ఇంటి గడప వద్ద మొదట కనిపించిన ఉత్తమ పురుషునినే భర్తగా స్వీకరిస్తానని దృఢనిశ్చయంతో పలికింది. కూతుళ్ల దృఢసంకల్పాన్ని మార్చలేక రతినూపుర అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయింది. అనంతరం రతిమంజరి శుభముహూర్తాన స్నానమాచరించి, పూలదండ చేతబూని తన భాగస్వామిని వరించేందుకు ద్వారం వైపు అడుగులు వేసింది.