భైరవుని కుతంత్రం - సిద్ధుని హత్య

గిరితటం అనే అగ్రహారంలో గౌతముడనే బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. పవిత్ర వంశంలో జన్మించినా అతడు దుష్టప్రవర్తనతో, జనకంటకపు పనులతో అందరిచేత 'భైరవుడు' అని పిలువబడుతుండేవాడు. దొంగతనాలు, మోసాలు చేస్తూ చివరకు రాజభటుల చేతికి చిక్కి చెరసాలపాలై, అక్కడినుండి తప్పించుకుని మహారణ్యానికి పారిపోయాడు.

అడవిలో తిరుగుతూ ఒక రాత్రి ఒక మహావృక్షం తొర్రలో దాక్కున్నాడు. ఆ రాత్రి పున్నమి వెన్నెలలో సింహాలు, పులులు, ఎద్దులు, ఏనుగులు వంటి సమస్త వన్య, గ్రామ్య జంతువులు సమావేశమై మనుషుల పెత్తనంపై తిరుగుబాటు ఆలోచనలు చేయడం భైరవుడు ఆశ్చర్యంతో చూశాడు. తెల్లవారాక ప్రాణభయంతో అక్కడినుండి బయలుదేరి కొన్నాళ్లకు సిద్ధకూటానికి చేరుకున్నాడు.

అక్కడొక పర్ణశాలలో అడవి జంతువులన్నీ పరస్పర వైరం వీడి ఒక సిద్ధయోగికి సేవలు చేస్తుండడం చూశాడు. సిద్ధుని కరుణను పొందేందుకు తాను పరమ విరాగినని, ఆయన పాదసేవకే వచ్చానని నటించి ఆశ్రమంలో చేరాడు. జంతువులంటే భయమని చెప్పి, జంతువులను వశపరుచుకునే తంత్రవిద్యను సిద్ధుని నుండి ఉపదేశం పొందాడు. బంగారాన్ని చేసే రసవాద విద్యను కూడా నేర్పమని కోరగా, అతనిలో ఇంకా స్వార్థం ఉందని గ్రహించిన సిద్ధుడు కాలక్రమంలో నేర్పుతానని వాయిదా వేశాడు.

ఇలా ఉండగా, వారణాసిలో చదువు ముగించుకుని, బ్రహ్మదత్తుడనే పండితుని కుమార్తె మల్లికను వివాహమాడి, భోజరాజు సభకు వెళ్తూ దారితప్పిన 'చారాయణుడు' అనే విద్వాంసుడు ఆ ఆశ్రమానికి వచ్చాడు. సిద్ధుడు చారాయణుని విద్యాపాండిత్యాలకు, సచ్ఛీలతకు ముగ్ధుడై అతనికి విద్యలన్నీ ఉపదేశించాలని నిశ్చయించుకున్నాడు.

సిద్ధుడు తనకు విద్య నేర్పకుండా చారాయణునికే అనుగ్రహిస్తున్నాడని భైరవుడు అసూయాద్వేషాలతో రగిలిపోయాడు. ఒకనాడు చారాయణుడు స్నానానికి వెళ్లిన సమయంలో, సిద్ధుడు జపంలో నిమగ్నమై ఉండగా చూసి, భైరవుడు ఒక పెద్ద బండరాయితో ఆయన తలపై మోది దారుణంగా హత్య చేశాడు.

ఆశ్రమానికి తిరిగివచ్చిన చారాయణుడు గురువుగారి రక్తసిక్త దేహాన్ని చూసి కన్నీరుమున్నీరవుతూ విలపించాడు. అక్కడే ఉన్న భైరవుణ్ణి చూసి 'ఈ ఘాతుకానికి ఒడిగట్టిన పాపాత్ముడివి నీవే' అని నిలదీశాడు. ఆ మాటలకు మండిపడిన భైరవుడు తన వద్దనున్న ఓషధిని చారాయణుని తలపై రుద్ది, తాయెత్తు కట్టి అతడిని తక్షణమే ఒక గాడిదగా మార్చివేశాడు.