రుచికుని అదృశ్యం – చంద్రలేఖ సాహసయాత్ర

జగన్నాథ పురంలో బలదేవుడనే పూలమాలికల వ్యాపారి ఉండేవాడు. జగన్నాథుని భక్తుడైన అతనికి స్వామి అనుగ్రహంతో రుచికుడు అనే అందమైన కుమారుడు జన్మించాడు. చిన్నతనంలోనే తల్లి చనిపోవడంతో బలదేవుడే ఆ బాలుణ్ణి ఎంతో గారాబంగా పెంచాడు. రుచికుడికి విద్యాబుద్ధులతో పాటు అత్యద్భుతంగా పూలదండలు అల్లే నైపుణ్యం అబ్బింది. గౌతముడనే బ్రాహ్మణ బాలుడితో అతనికి మైత్రి కుదిరింది. రుచికుడు కట్టిన వినూత్న మాలికలు నగరమంతటా ఎంతో ప్రసిద్ధి చెందాయి.

ఒకనాడు గౌతముని సూచన మేరకు రుచికుడు తన మాలికలను స్వయంగా విక్రయించడానికి గణికా వీధికి వెళ్ళాడు. అక్కడ చంద్రలేఖ అనే విద్యావతియైన వేశ్యామణి రుచికుడి పూలదండలను మాత్రమే ధరించే నియమం పెట్టుకున్నదని తెలుసుకున్నాడు. రుచికుడు స్వయంగా చంద్రలేఖ సౌధానికి వెళ్ళి తనను పరిచయం చేసుకున్నాడు. అతని రూపలావణ్యాలకు, కళానైపుణ్యానికి ముగ్ధురాలైన చంద్రలేఖ అతనిని మనసారా వరించి సత్కరించింది. వారిద్దరూ సరససల్లాపాల్లో మునిగిపోయారు.

ఇంతలో కుమారుడు కనిపించలేదని ఆందోళన చెందిన బలదేవుడు రాజభటులతో కలిసి చంద్రలేఖ ఇంటికి వచ్చాడు. భయపడిన రుచికుడు దాక్కోవడానికి స్థలం కోరగా, చంద్రలేఖ అతనిని వెనుకనున్న ఉద్యానవనంలో దాచింది. రాజభటులు ఇల్లంతా వెతికి, చివరకు తోట ముద్రలు తొలగించి లోపలికి వెళ్ళి చూశారు. కానీ అక్కడ రుచికుడు ఎక్కడా కనిపించక వింతగా మాయమైపోయాడు. ఆ తోటకు వేరే మార్గం లేకపోవడంతో అందరూ విస్తుపోయారు. చంద్రలేఖ కూడా రుచికుని అదృశ్యానికి తీవ్రంగా పరితపించి, అతనిని వెతకడానికి గౌతమునికి ధనమిచ్చి దేశాటనకు పంపింది.

కొన్నాళ్ళకు గౌతముడు రామచంద్రనగరం నుండి చంద్రలేఖకు ఒక లేఖ రాశాడు. ఆ నగరపు రాజకుమార్తె తిలోత్తమ, దేవాలయంలో ఒక సుందర పురుషుని చిత్రాన్ని ఉంచి, అటువంటి వాడినే పెళ్ళాడుతానని ప్రతిజ్ఞ చేసిందని, ఆ చిత్రం అచ్చం రుచికుడి పోలికలతోనే ఉందని అందులో పేర్కొన్నాడు. ఆ వార్త తెలుసుకున్న చంద్రలేఖ వెంటనే రామచంద్రనగరం చేరుకుంది. రాజకుమార్తెతో పరిచయం పెంచుకోవాలనే ఉద్దేశంతో అక్కడ ఒక పాండిత్య సభను నిర్వహించి, తన అద్భుత ప్రతిభాపాటవాలతో, అవధాన కళలతో అందరినీ మెప్పించి తిలోత్తమ అంతఃపురంలో ప్రాణసఖిగా స్థానం సంపాదించింది.

ఒకనాడు ఏకాంతంలో తిలోత్తమ తన పూర్వగాథను చంద్రలేఖకు వివరించింది. పూర్వం వసంతకాలంలో ఆకాశమార్గం గుండా దివ్యకాంతులతో ఒక మోహనాంగుడు వచ్చి తనతో మూడు రోజుల పాటు గడిపి హఠాత్తుగా అదృశ్యమయ్యాడని, అతను విడిచివెళ్ళిన పూలమాల తప్ప అతని వివరాలేవీ తనకు తెలియవని చెప్పి ఆ మాలను చూపించింది. అది రుచికుడు అల్లిన మాలికేనని చంద్రలేఖ గుర్తించి ఆశ్చర్యపోయింది. రుచికునికి ఆకాశగమన శక్తులున్నాయా అని ఆమె ఆలోచనలో పడింది.

ఇలా ఉండగా, తిలోత్తమ మేనమామ అయిన బలసింహుడు చంద్రలేఖ అందానికి మోహితుడై ఆమెను లొంగదీసుకోవడానికి దుష్టప్రయత్నాలు చేశాడు. మంత్రచూర్ణాలు చల్లినా ఆమె లొంగకపోవడంతో, గజదొంగల సహాయంతో ఉద్యానవనంలో నిద్రిస్తున్న చంద్రలేఖను అపహరించాలని పథకం వేశాడు. అయితే చీకటిలో ఆ దొంగలు పొరపాటున తిలోత్తమను చంద్రలేఖగా భావించి మంచంతో సహా ఎత్తుకుపోయారు. బలసింహుడు ఆ విషయాన్ని గుర్తించి వారిని వెనక్కి పంపబోగా, రాజభటుల సంచారం వల్ల భయపడి దొంగలు తిలోత్తమను తీసుకుని అడవిలోకి పారిపోయారు.

మరునాడు తిలోత్తమ అదృశ్యమైనందుకు బలసింహుడు చంద్రలేఖపైనే కుట్రనేరం మోపాడు. దాది మంధరతో అబద్ధపు సాక్ష్యం చెప్పించాడు. మంత్రి వారిస్తున్నా వినకుండా రాజు చంద్రలేఖను సముద్రతీరపు అరణ్యంలో విడిచిపెట్టాలని శిక్ష విధించాడు. రాజభటులు వెళ్ళిపోయాక బలసింహుడు రహస్యంగా ఆమె వద్దకు వచ్చి అనుభవించాలని ప్రయత్నించగా, ఒక వేటగాడు మృగమనుకుని వేసిన బాణం తగిలి బలసింహుడు అక్కడికక్కడే మరణించాడు.

ఆపద నుండి దైవవశాన బయటపడిన చంద్రలేఖ, సముద్రతీరానికి చేరుకుని తుఫాను కారణంగా ఒడ్డుకు చేరిన ఒక ఓడను ఎక్కింది. ఆ ఓడ త్రిగర్త దేశపు రేవుకు చేరినప్పుడు, ఓడ నాయకుడు ఆమెను లొంగదీసుకోవాలని వేధించగా రాజభటులు వచ్చి రక్షించారు. స్త్రీ రూపమే తనకు అన్ని అనర్థాలకు కారణమని భావించిన చంద్రలేఖ, పురుషవేషం ధరించి ‘వీరగుప్తుడు’ అనే పేరుతో తిరగసాగింది.

ఆ దేశపు రాజు ధర్మాంగదుడు తన కొలువులో మంత్రి పదవి కోసం 'పన్నెండింటిలో నాలుగు తీసివేస్తే ఎంత?' అని పరీక్ష పెట్టాడు. ఎవరూ సరైన జవాబు చెప్పలేకపోగా, వీరగుప్తుడు ఏమాత్రం తడబడకుండా 'సున్న' అని బదులిచ్చాడు. పన్నెండు నెలల్లో వర్షాలు కురిసే ముఖ్యమైన నాలుగు నెలల వర్షకాలం పోతే పంటలు పండక ఆ సంవత్సర ఫలితం శూన్యమే అవుతుందన్న అంతరార్థాన్ని వివరించాడు. అతని సూక్ష్మబుద్ధికి ముగ్ధుడైన ధర్మాంగదుడు వీరగుప్తునికి మంత్రిపదవి అప్పగించాడు. చంద్రలేఖ వీరగుప్తునిగా ప్రజానురంజకంగా పాలన సాగించసాగింది.