శ్యామలానగరంలో రాజవాహనుని సాహసం

రాజవాహనుడు అశోకవతితో కలిసి ప్రయాణిస్తూ, మార్గంలో కనిపించే నగరాలు, గ్రామాలు, విశేషాలను చూస్తూ ముందుకు సాగుతున్నాడు. ఒకరోజు దారిలో పెద్ద సంఖ్యలో ప్రజలు ఒకవైపుగా వెళ్లడం గమనించి అశోకవతి వారిని వివరాలు అడిగింది. సమీపంలోని శ్యామలానగరంలో శ్యామల అనే రాజపుత్రిక వివాహం జరిగిందని, ఆ రాత్రి అపూర్వమైన రీతిలో వివాహోరేగింపు జరగనున్నందున ఆ వేడుకను చూసేందుకు తామంతా వెళ్తున్నామని వారు చెప్పారు. ఆ విశేషాన్ని చూడాలని అశోకవతి తమ బండ్లను ఆ నగరానికి మళ్లించింది.

సూర్యాస్తమయానికి ముందే వారు శ్యామలానగరం చేరుకుని ఒక సత్రంలో బస చేశారు. దూరప్రాంతాల నుండి వచ్చిన ప్రజలతో రాజమార్గాలు కిటకిటలాడుతున్నాయి. విద్యుద్దీపాల కాంతులతో నగరం పట్టపగలులా దేదీప్యమానంగా వెలిగిపోతూ స్వర్గాన్ని తలపిస్తోంది. అశోకవతి రాజవాహనుడికి భోజనం పెట్టి, అతడిని వెంటబెట్టుకుని ఉత్సవ ప్రదేశానికి తీసుకువెళ్లింది. విల్లమ్ములు ధరించి వీరుడిలా తిరుగుతున్న రాజవాహనుడిని చూసి జనం భయభక్తులతో దారి ఇస్తూ పక్కకు తప్పుకోసాగారు.

రాత్రి ఎనిమిది గంటలకు కోట నుండి ఊరేగింపు ప్రారంభమైంది. వాద్య విశేషాలు, మంగళగీతాలు, నృత్యాలు, బాణసంచా వెలుగుల నడుమ నవరత్నఖచితమైన అంబారీలో వధూవరులను ఎక్కించి గజారోహణంతో వైభవంగా ఊరేగింపు సాగింది. రాజవాహనుడు అశోకవతితో కలిసి ఆ వేడుకలను తిలకిస్తూ ఉండగా, హఠాత్తుగా వెనుకభాగంలో తీవ్రమైన తొక్కిసలాట, హాహాకారాలు మొదలయ్యాయి. కట్టతెగిన ప్రవాహంలా జనం నలుదిక్కులా ప్రాణభయంతో పరుగులు తీయసాగారు.

విషయం ఏమిటని అశోకవతి ఆరా తీయగా, వధూవరులను మోస్తున్న పట్టపుటేనుగుకు మదమెక్కిందని, అది మావటిని తొక్కి చంపి భీభత్సం సృష్టిస్తోందని తెలిసింది. అశోకవతి భయపడిపోయి పారిపోదామని రాజవాహనుడిని కోరింది. అయితే రాజవాహనుడు ఏమాత్రం చలించక, నగర వీరుల పిరికితనాన్ని ఎగతాళి చేస్తూ, అడవుల్లో తిరిగే మహాగజాలనే లొంగదీసిన తనకు ఈ మదపుటేనుగు ఒక లెక్క కాదని గంభీరంగా బదులిచ్చాడు.

జనమంతా ఇళ్లలోకి, సందుల్లోకి పారిపోవడంతో రాజవీధి నిర్మానుష్యమైంది. మదపుటేనుగు దీపస్తంభాలను కూల్చుతూ, అంబారీలో ఉన్న వధూవరులను తొండంతో కొట్టేందుకు ప్రయత్నిస్తూ ఎదురుగా వస్తోంది. రాజవాహనుడు వెనకడుగు వేయకుండా విల్లమ్ములు చేతబూని ఏనుగుకు ఎదురుగా వెళ్లి, గంభీరమైన హుంకారంతో తాను పుళింద చక్రవర్తి కుమారుడినని ప్రకటిస్తూ కొన్ని విచిత్రమైన ధ్వనులు చేశాడు. ఆ అద్భుత శక్తికి లొంగిపోయినట్లుగా ఆ గజరాజు మంత్రముగ్ధమై కదలకుండా నిలిచిపోయింది.

రాజవాహనుడు ఏనుగు సమీపానికి వెళ్లి దాని తొండాన్ని నిమురుతూ, తన సంజ్ఞలతో దానిని శాంతింపజేసి నేలపై కూర్చోబెట్టాడు. ఈ అద్భుతాన్ని చూసిన అశోకవతి ఆశ్చర్యంతో అతడిని ప్రశంసించింది. అంబారీలో ప్రాణాలు అరచేతిలో పెట్టుకున్న వధూవరులు కిందకు దిగివచ్చి, రాజవాహనుడిని దైవసమానుడిగా కొనియాడుతూ కృతజ్ఞతలు తెలిపారు. అనంతరం రాజభటులు ఆ మదగజాన్ని తుపాకులతో కాల్చి చంపడంతో నగర ప్రజలు ఊపిరి పీల్చుకున్నారు. అపరిచితుడైన ఒక వీరుడు వచ్చి తమను కాపాడాడని ప్రజలంతా కొనియాడారు.