మహామాయా ప్రభావం - ముగ్గురు రాజబిడ్డల కథ

దేవదుర్గమును పాలించే బుధవర్మ, కీర్తిమతి దంపతులకు బలభద్రుడు, కృష్ణుడనే కుమారులు, సుభద్ర అనే కుమార్తె జన్మించారు. రాచబిడ్డలు ముగ్గురూ విద్యామందిరంలోనే సకల శాస్త్రాలు, ధనుర్వేదం అభ్యసించి అపారమైన పాండిత్యం సంపాదించినా, వారికి లౌకిక విషయాల పరిజ్ఞానం లేకపోయింది. వారి జ్ఞానాన్ని విస్తరింపజేసేందుకు రాజు వారిని నగర వీధులలో పర్యటించవలసిందిగా ఆజ్ఞాపించాడు.

రాజవీధుల్లో పర్యటించే క్రమంలో వారు క్రమంగా విష్ణ్వాలయం, శివాలయం, దుర్గాలయం సందర్శించారు. అక్కడి అర్చకులు తమ తమ దైవాలే సర్వోత్కృష్టులని, జగద్రక్షకులని వాదించడంతో రాజకుమారులలో తీవ్రమైన సందిగ్ధం ఏర్పడింది. ఎవరిని పూజించాలో తేల్చుకోలేక వారు తండ్రి వద్దకు వెళ్లి న్యాయం తేల్చమన్నారు. లోకంలో దైవమాయను ఎవరూ సులభంగా తేల్చలేరని, నమ్మిన దైవాన్ని పూజించడమే మార్గమని రాజు నచ్చజెప్పాడు.

కాని పట్టుదల గల రాజబిడ్డలు మతగురువులనందరినీ పిలిపించి సభ ఏర్పాటు చేశారు. గ్రంథాలూ పాత కథలూ కాకుండా తమ ఎదుట దేవుని ప్రత్యక్ష మహిమను చూపాలని పట్టుబట్టారు. ఎవరూ ప్రత్యక్ష నిదర్శనం చూపలేక పుణ్యక్షేత్రాలలోనే అటువంటి ప్రభావాలు తెలుస్తాయని పేర్కొన్నారు. దాంతో బలభద్రుడు విష్ణుక్షేత్రాలను, కృష్ణుడు శివక్షేత్రాలను, పురుషవేషం ధరించిన సుభద్ర శక్తిక్షేత్రాలను పరీక్షించడానికి తండ్రికి తెలియకుండా రహస్యంగా బయలుదేరారు.

దేశమంతటా గల పుణ్యక్షేత్రాలను తిరిగి పరిశీలించిన రాజకుమారులకు ఎక్కడా భగవంతుని ప్రత్యక్ష నిరూపణ లభించలేదు. అంతా మానవ కల్పితమేనని, భగవంతుడంటూ లేడని భావించి వారు చార్వాక నాస్తికత్వాన్ని విశ్వసించారు. ద్వారవతి సమీపంలో ముగ్గురూ కలుసుకుని, దైవమంతా బూటకమని తీర్మానించుకుని తిరుగు ప్రయాణమయ్యారు.

వారు ప్రయాణిస్తుండగా అకస్మాత్తుగా తీవ్రమైన గాఢాంధకారం కమ్ముకుంది. ఎంత సమయమైనా తెల్లవారకపోవడం, మార్గం తప్పి ముళ్లపొదల్లో చిక్కుకుపోవడంతో తాము దైవాన్ని నిందించి నందుకు దైవమాయలోనే చిక్కుకున్నామని గ్రహించారు. పశ్చాత్తాపంతో ఆర్తిగా సర్వేశ్వరుని శరణువేడారు. ఇంతలో మెరిసిన మెరుపు వెలుగులో ఒక మార్గాన్ని వెదుకుతూ బలభద్రుడు ఒక అగాధ పాతాళ బిలంలో పడిపోయాడు. అతనిని రక్షించబోయి కృష్ణుడు, సుభద్ర కూడా ఆ బిలంలో పడ్డారు.

పాతాళ బిలంలో దిగజారిన బలభద్రుడు రత్నఖచితమైన ఒక దివ్య పర్వత శిఖరాన్ని చేరుకున్నాడు. అక్కడ శివభక్తులను ఎగురగొట్టే మహాప్రచండ వాయువును దాటి, ఒక రత్నమయ గుహలోని కల్యాణ మండపంలోకి ప్రవేశించాడు. అక్కడి ప్రజలు అతనిని పెండ్లికుమారునిగా అలంకరించి, అత్యంత సుందరమైన కన్యతో వివాహం జరిపించారు. ఆ వధువుతో ఉద్యానవనంలో విహరిస్తూ ఉండగా, హఠాత్తుగా వచ్చిన తుపాను గాలి వారిని విడదీసి ఎగురగొట్టింది. కళ్లు తెరిచి చూసేసరికి అతడు తిరిగి భూమిపై ఒక చెట్టు కింద తేలాడు.

అక్కడే స్పృహతప్పి పడివున్న కృష్ణుడిని లేపగా, అతడు కూడా తాను వైష్ణవులతో కూడిన ప్రవాహాన్ని దాటి ఒక సౌధంలో అత్యద్భుత సౌందర్యవతిని వివాహం చేసుకున్నానని, ఏనుగుపై ఊరేగుతుండగా ప్రవాహపు అలల విసురుకు విడిపోయి ఇక్కడ పడ్డానని తెలిపాడు. ఆ తరువాత వారు పొదరింట్లో ఉన్న సుభద్రను కనుగొనగా, ఆమె కూడా ఒక దివ్య సరోవరం, అగ్నిగుండం దాటి ఒక నవయువకుని కలిసి ఉంగరాలు మార్చుకున్న వింత అనుభవాన్ని వివరించింది.

ముగ్గురూ అనుభవించిన ఈ విచిత్ర సంఘటనలు భగవంతుని అగమ్యగోచరమైన మహామాయా ప్రభావమేనని వారు సంపూర్ణంగా గ్రహించారు. తమ చేతులకున్న ఆ మాయా ఉంగరాలనూ, తాము చూసిన దివ్యరూపాల చిత్రపటాలనూ పరస్పరం చూసుకుంటూ ఆశ్చర్యవిభ్రాంతులతో స్వదేశానికి ప్రయాణం సాగించారు.