మాయాభ్రాంతుల సమాగమం - దైవమహిమ

సుభద్ర, బలభద్రులు, కృష్ణుడు తమకు కలిగిన చిత్రమైన అనుభవాలు మహామాయా విలాసమని గుర్తించి, పరస్పరం చిత్రపటాలు గీసి చూపుకుంటూ స్వదేశానికి బయలుదేరారు. మార్గమధ్యంలో మధుమంత పురంలో విడిది చేసినపుడు, అక్కడి విద్యార్థుల సంభాషణ విని ఆకర్షితుడైన బలభద్రుడు రాత్రికి రాత్రే తోబుట్టువులను విడిచి వెళ్లిపోయాడు. ఆయనను వెతుకుతూ కృష్ణుడు, సుభద్ర చంద్రకాంత నగరానికి చేరుకున్నారు.

ఆ నగరపు రాజు కనకాంగదుడు తన కుమార్తె సువర్ణలేఖకు వరుని ఎన్నుకునేందుకు 'నిన్నెందరు ఎరుగుదురు?' అని క్లిష్టమైన ప్రశ్న వేయగా, కృష్ణుడు 'నన్ను నేనే ఎరుగుదును' అని ఆత్మజ్ఞానోచిత సమాధానమిచ్చి విజేతగా నిలిచాడు. కానీ తన హృదయం పూర్వమే వేరొకరికి అంకితమైనదని భావించి ఆ వివాహాన్ని నిరాకరించాడు. అంతఃపుర చెలికత్తె సునంద ఉపాయంతో కృష్ణుడిని రాత్రివేళ సువర్ణలేఖ శయ్యాగృహానికి చేర్చగా, అదంతా స్వప్నమేమోనని భ్రమించిన కృష్ణుడు తెల్లవారేసరికి సుభద్రను వెంటబెట్టుకుని అరణ్య మార్గాన పయనమయ్యాడు.

అడవిలో చీకటిపడగా సుభద్ర కృష్ణుడి నుండి వేరుపడి అయోముఖుడనే బ్రహ్మరాక్షసుడుండే రావిచెట్టు నీడను చేరింది. రాక్షసుని క్రూరత్వానికి భయపడక, వివేకంతో, వైరాగ్యంతో మాట్లాడి అతనిని మెప్పించి ప్రాణదానంతో పాటు రాతిమందసంలో బందీగా ఉన్న కాశ్మీర రాజకుమారుడు సుగుణసాగరుని వరంగా పొంది కాపాడింది. ఆ సుగుణసాగరుడే తన స్వప్నవల్లభుడని తెలుసుకుని, అతడితో పాటు విక్రమనగరానికి వెళ్లి వివాహం చేసుకుంది.

మరోవైపు కృష్ణుడు మధుమంత నగరం చేరుకోగా, అక్కడ ప్రజలు అతడిని బలభద్రునిగా భ్రమించి రత్నమాల అంతఃపురానికి చేర్చారు. తాను రత్నమాల భర్తను కానని కృష్ణుడు వారించినా పిచ్చిపట్టిందని భావించి బంధించారు. ఇంతలో బలభద్రుడు చంద్రకాంత నగరానికి వెళ్లగా అక్కడ కృష్ణునిగా భావించి సువర్ణలేఖ ప్రసవసమయంలో నిలదీశారు. చేతివ్రాత ఆధారంగా అసలు విషయం రుజువు చేసి, తిరిగి మధుమంతం వెళ్లి తన భార్య రత్నమాలను కలిసి కృష్ణుని సమస్యను సరిదిద్దాడు.

తరువాత బలభద్రుడు విక్రమనగరం చేరి కృష్ణుని రక్షించి, అక్కడ వీరవేషంలో ఎదురైన సుభద్రను యుద్ధరంగంలో గుర్తించాడు. అన్నాదమ్ములు, చెల్లెలు తమ భార్యాభర్తలతో కలసి స్వదేశమైన దేవదుర్గపురానికి చేరుకుని తండ్రి బుధవర్మను ఆనందపరిచారు. సదాశివయోగి వారికి సగుణ నిర్గుణ రూపాలు, అద్వైతతత్వాన్ని ఉపదేశించి సర్వమూ భగవన్మాయా విలాసమేనని బోధించడంతో కథ ముగుస్తుంది.