జితవతీ ప్రభాకరుల కల్యాణము - శాపవిముక్తి

కన్నులు తెరచిన జితవతి నవరత్నకాంతులతో వెలుగొందుతున్న ఒక దివ్యసౌధాన్ని చూసి ఆశ్చర్యపడింది. అది యోగసక్త నివాసమని గ్రహించి లోపలికి ప్రవేశించింది. అక్కడ ధ్యానంలో ఉన్న యోగసక్త జితవతిని గుర్తించి, ఆమె తపస్సు మరియు క్లేశాల గురించి అడిగింది. జితవతి తాను రోహిణితో బయలుదేరినది మొదలు మహర్షుల ఆశ్రమం వరకు జరిగిన వృత్తాంతమంతా వివరించింది. జితవతి చూపిన సాహసానికి, అసమానమైన కృతజ్ఞతా భావానికి యోగసక్త పరమానందం చెంది ఆమెను మనసారా ప్రశంసించింది.

సత్యము, దానము, కృతజ్ఞత, పరోపకార బుద్ధియే నిజమైన తపస్సని యోగసక్త జితవతికి బోధించింది. మునుల ఆజ్ఞ ప్రకారం స్వగృహానికి వెళ్లి ప్రభాకరుని పెండ్లియాడి గృహస్థ ధర్మాన్ని పాటించవలసిందిగా హితవు పలికింది. ఆ సమయంలో అగ్రవసువు భార్యయైన తేజోవతి అక్కడికి వచ్చి శుభవార్తను తెలియజేసింది. వసువులంతా గంగాదేవి గర్భాన శంతన మహారాజుకు పుత్రులుగా జన్మించి శాపవిముక్తులయ్యారని, ప్రభాసుడు భూలోకంలో భీష్ముడను పేరుతో అసమాన ఖ్యాతి గడించి స్వచ్ఛంద మరణం పొందుతాడని ఆకాశవాణి పలికిన వృత్తాంతాన్ని వివరించింది.

ఈ శాపపరిహారమంతా జితవతి సల్పిన మహోన్నత తపస్సు వలనే సాధ్యమైందని యోగసక్త చెప్పగా, తేజోవతి జితవతిని అమితంగా కొనియాడింది. అనంతరం వారిద్దరూ జితవతిని దివ్యాభరణాలతో అలంకరించి, ఆమెను స్వనగరంలోని రాజసౌధానికి చేర్చారు. రాజభవనంలో ఉన్న బంధుమిత్రులు, చెలికత్తె రోహిణి ఆమెను చూసి అమితానందంతో ఆహ్వానించారు. జితవతి, రోహిణి తమ అనుభవాలను ఒకరికొకరు పంచుకున్నారు.

తండ్రియైన ఉశీనర మహారాజు కుమార్తె సౌశీల్యాన్ని, కృతజ్ఞతా గుణాన్ని వేనోళ్ల పొగిడి ఆనందబాష్పాలు రాల్చాడు. రోహిణి ప్రభాకరుని సుగుణాలను, జితవతిపై అతనికి గల అచంచలమైన ప్రేమను వివరించి ఆమె మనసును వివాహానికి ఒప్పించింది. ఉశీనరుడు ప్రభాకరుని సపరివారంగా రప్పించి, శుభముహూర్తంలో జితవతీ ప్రభాకరుల వివాహం వైభవంగా జరిపించాడు.

అరుంధతీదేవి అనుగ్రహంతో తెచ్చిన నందినీధేను దివ్యక్షీరాన్ని జితవతి భర్తకు సమర్పించగా, అతడు మహాతేజోవంతుడై ఆమెతో కూడి రాజ్యపాలన సాగిస్తూ సకల భోగాలను అనుభవించాడు. అనంతర కాలంలో ఆయా పాత్రలు తమ శాపావసానాన దివ్యధామాలకు చేరుకున్న వృత్తాంతాన్ని కథకుడు గోపాలునికి ముగించి చెప్పాడు.