ఘటదత్త సరోజినుల వంశరహస్యం - పునఃసమాగమం

సరోజిని రాజపుత్రికయైన ఇంద్రదత్తతో ఘటదత్తుని అసమాన పరాక్రమం, సద్గుణాలు, అతడు తనను తోబుట్టువుగా భావించి కాపాడిన వైనాన్ని వివరిస్తుండగా మంజరిక, పాటలిక అనే పరిచారికలు చాటునుండి విన్నారు. సరోజిని, ఘటదత్తులు నిజానికి వసుంధర మహారాజు సంతానమని వారికి అర్థమైంది. పాటలిక ఆ గుట్టును దాచలేక, రాజపుత్రిక ఇంద్రదత్తకు అసలు విషయం చెప్పేసింది. ఘటదత్తుడు శ్రీకృష్ణదేవరాయల దౌహిత్రుడు, తెనాలి రామలింగకవి పౌత్రుడు, వసుంధరుని కుమారుడని, సరోజిని అతని సోదరియేనని తెలిపింది.

ఇంతలో ఇంద్రదత్త తండ్రి విజయదేవ భూపాలుడు అక్కడికి వచ్చి, ఘటదత్తుడు దొంగ కాదని, సకల శాస్త్ర పారంగతుడని కీర్తిసేనుని ద్వారా తెలిసిందని, తన కుమార్తెను అతనికిచ్చి వివాహం చేయాలని నిశ్చయించినట్లు తెలిపాడు. అప్పుడు ఇంద్రదత్త పాటలిక చెప్పిన వృత్తాంతమంతా తండ్రికి వివరించింది. తన కాబోయే అల్లుని ఘనమైన వంశోన్నతిని విని విజయదేవుడు పరమానందం చెంది, వెంటనే ఘటదత్తుని, సరోజినిని తోడ్కొని రమ్మని దూతలను పంపాడు.

సరోజిని పాటలికను నిలదీసి ప్రశ్నించగా, తమ పూర్వజన్మ రహస్యాన్ని దాచి అన్యాయం చేసినది ఆ దాదులేనని గ్రహించింది. ఇంతలో కీర్తిసేనుడు, సుముఖులతో కలిసి ఘటదత్తుడు కమలాపురము చేరాడు. అంతఃపురంలో సరోజిని, ఘటదత్తులు ఒకరినొకరు కలుసుకొని, తాము అన్నాచెల్లెళ్లమని తెలుసుకొని పట్టరాని ఆనందంతో దుఃఖభాష్పాలు రాల్చారు. అక్కడ ఉన్న మంజరికను చూసి ఘటదత్తుడు ప్రశ్నించగా, ఆమె పొంతనలేని మాటలు చెప్పడంతో వారి కుట్ర బయటపడింది.

మరోవైపు వసుంధర మహారాజు అంతఃపురంలో విచారణ జరిపి, దాదులు చేసిన ద్రోహం తెలుసుకొని తన బిడ్డల జాడ వెతుకుతూ బయలుదేరాడు. ఉజ్జయిని, కాళిందిపురములలోని చంద్రవతి ఇల్లు తిరిగి వెతుకుతుండగా, విజయదేవుడు పంపిన శుభలేఖలు ఆయనకు అందాయి. తన కుమారుడు, కుమార్తె సురక్షితంగా ఉన్నారని తెలుసుకొని వసుంధరుడు తన భార్యలతో కలిసి కమలాపురము చేరుకున్నాడు. తల్లిదండ్రులు తమ సంతానాన్ని గాఢంగా కౌగిలించుకొని ఆనందపరవశులయ్యారు. ఈ లోగా భయపడిన మంజరిక, పాటలికలు అక్కడినుండి పారిపోయారు.

విజయదేవ భూపాలుడు బంధుమిత్రుల సమక్షంలో ఇంద్రదత్తా ఘటదత్తుల వివాహాన్ని వైభవంగా జరిపించాడు. అనంతరం వసుంధరుడు తన నగరంలో సరోజినిని సుముఖునికిచ్చి పెండ్లి చేశాడు. ఘటదత్తుడు తనను పెంచిన శారద దంపతులకు, అలాగే చంద్రవతికి తగిన సత్కారాలు చేసి కృతజ్ఞత చాటుకున్నాడు.

ఈ విశేషాలు తెలుసుకున్న శ్రీకృష్ణదేవరాయలు, తెనాలి రామలింగకవి సపరివారంగా విచ్చేసి ఘటదత్తుని ఆశీర్వదించారు. రామలింగకవి ఘటదత్తుని శాస్త్ర పాండిత్యాన్ని, సరోజిని బుద్ధికుశలతను పరీక్షించి ఎంతగానో మెచ్చుకున్నాడు. పారిపోయిన దాదులను శిక్షించదలచిన రాయలను రామలింగకవి వారించి, దైవఘటన వల్లనే ఈ శీలపరీక్ష జరిగి వారి గొప్పతనం లోకానికి వెల్లడైందని సర్దిచెప్పాడు. అనంతరం వారందరూ సుఖసంతోషాలతో జీవించారని మణిసిద్ధుడు గోపకునికి కథను ముగించాడు.