పద్మిని పాతివ్రత్యం - దుర్మార్గపు రాజు అంతం

సురూపుడనే రాజు పద్మిని అందచందాల గురించి విని మోహించి, ఆమెను వశపరచుకోవడానికి గోమిని అనే దూతికను బహుమానాలతో పంపాడు. గోమిని పద్మిని వద్దకు వచ్చి రాజు వైభవాన్ని, రసికతను ఎంతగానో పొగిడింది. అయితే పద్మిని ఆ కానుకలను తిరస్కరించి, పరస్త్రీలను ఆశించడం రాజధర్మం కాదని, ధర్మబద్ధంగా ప్రజలను పాలించడమే రాజు కర్తవ్యమని హితవు పలికి గోమినిని వెళ్ళగొట్టింది.

ఈ విషయం తెలుసుకున్న రాజు ఆగ్రహించి, పద్మిని లొంగకపోతే ఆమె భర్తను, తల్లిదండ్రులను బంధించి సర్వస్వం లాక్కుంటానని తీవ్రంగా హెచ్చరిస్తూ తిరిగి గోమినిని పంపాడు. రాజు దురుద్దేశాన్ని గ్రహించిన పద్మిని, కుటుంబానికి ముప్పు తప్పించడానికి పైకి అంగీకరించినట్లు నటించి, అమావాస్య రాత్రి పెరటిలోని పశువుల పాకలో ఏకాంతంగా కలవవచ్చని సంకేతం పంపింది. వీరి సంభాషణలో కొన్ని మాటలు విన్న భర్త గురుదత్తుడు, భార్య ప్రవర్తనపై తీవ్రమైన అనుమానంతో మనస్తాపం చెందాడు.

నిర్ణీత రాత్రి రాజు చీకట్లో పశువుల పాకలోకి చేరుకున్నాడు. మరోవైపు పద్మిని ఒక లేఖ రాసింది. అందులో రాజు తనపై చేసిన దురాగతాన్ని, కుటుంబ రక్షణ కోసం తాను ఆ దుర్మార్గుడిని వధించి ప్రాణత్యాగం చేయబోతున్నట్లు, తన భర్తే తనకు సర్వస్వమని వివరించింది. ఆ లేఖను చదివిన గురుదత్తుడు భార్య పరమ పవిత్రురాలన్న సత్యాన్ని తెలుసుకుని కంటతడి పెట్టాడు.

పద్మిని పదునైన కత్తితో పశువుల పాకలోకి ప్రవేశించి, చీకట్లోనే దుష్ట రాజు సురూపుని మెడను నరికి సంహరించింది. భార్య ఆత్మహత్యకు సిద్ధపడగా గురుదత్తుడు ఆమెను వారించి, అధర్మాత్ముడైన రాజును శిక్షించడం న్యాయమేనని ఓదార్చాడు. ఇద్దరూ కలిసి శవాన్ని బయట పారవేసి, తెల్లవారకముందే రహస్యంగా ఆ నగరాన్ని విడిచి పారిపోయారు.

మరునాడు రాజు మృతదేహం బయటపడటంతో మంత్రులు విచారించి అసలు విషయాన్ని తెలుసుకున్నారు. రాజద్రోహం పేరిట దంపతుల కోసం గాలింపు మొదలుపెట్టారు. గురుదత్తుని తండ్రి రత్నాకరుడు ఈ వార్తకు కలవరపడగా, మిత్రుడు గదాధరుడు పద్మిని సాహసాన్ని ప్రశంసించి, ఆ దంపతులను వెతికి రక్షిస్తానని చెప్పి బయలుదేరాడు. కుముదాంగదుని ఇంట్లో గురుదత్తుడు వదిలివెళ్ళిన సూచన ఆధారంగా వారు అరణ్యానికి వెళ్ళారని గ్రహించి, ఉత్తర దిశగా వారిని అన్వేషిస్తూ సాగిపోయాడు.