పద్మిని కష్టాలు మరియు విధి విలాసం

రామదుర్గమునకు ఉత్తర దిక్కున దుర్గమమైన అరణ్యాల నడుమ కొండలతో ఆవృతమైన కొన్ని కోయపల్లెలు ఉండేవి. బయటి లోకానికి తెలియని ఆ సురక్షిత ప్రాంతానికి గురుదత్తుడు, అతని భార్య పద్మిని మారువేషాలలో ప్రయాణించి చేరారు. అక్కడ ఒక పర్ణకుటీరాన్ని నిర్మించుకుని, స్థానిక కోయలకు అక్షరాలు నేర్పుతూ, వారి సహాయంతో జీవనం సాగించసాగారు. పద్మిని నేర్పుతో అడవి ఆకులు, జంతువుల రోమాలతో విచిత్రమైన తివాసీలు, చాపలు, పెట్టెలు అల్లి గ్రామాలలో అమ్మిస్తూ ఆ పల్లె ప్రజల ఆదరాభిమానాలను సంపాదించుకుంది.

తన వలనే భర్తకు ఇటువంటి అరణ్యవాస దుస్థితి పట్టిందని పద్మిని ఒకనాడు విలపించగా, మానవుల సుఖదుఃఖాలకు కర్మయే కారణమని, విధివిధానాన్ని ఎవరూ దాటలేరని గురుదత్తుడు ఆమెను ఓదార్చాడు. ఆ సమయంలో పద్మిని గర్భవతిగా ఉండటంతో ఆమెను ఎంతో శ్రద్ధగా కాపాడుకుంటూ వచ్చాడు.

ఒకనాడు గురుదత్తుడు ఒక ప్రత్యేకమైన తివాసీ అల్లడానికి పక్షుల రెక్కల కోసం అరణ్యానికి వెళ్ళాడు. జీవహింస వద్దని పద్మిని వారించినా వినకుండా వెళ్ళిన అతనికి ఒక చెట్టు కింద పాము కరిచింది. అతడు స్పృహతప్పి పడిపోగా, తోడుగా ఉన్న కిరాతుడు పరుగున వచ్చి పద్మినికి ఆ విషాద వార్తను తెలియజేశాడు. భర్త ఆపదలో ఉన్నాడని తెలిసి ఆమె తల్లడిల్లుతూ ఆ ప్రదేశానికి బయలుదేరింది.

దారిలోని ఒక చిన్న మెట్ట ఎక్కుతుండగా పద్మినికి తీవ్రమైన ప్రసవవేదన మొదలైంది. ఆమె నడవలేక అక్కడే చతికిలబడి, తోడుగా వచ్చిన కిరాతుడిని పల్లె నుంచి స్త్రీలను తీసుకురమ్మని పంపింది. ఒంటరిగా ఉన్న ఆ సమయంలోనే ఆమె ఒక మగబిడ్డను ప్రసవించి తీవ్ర అలసటతో స్పృహ కోల్పోయింది. కిరాతుడు స్త్రీలతో తిరిగి వచ్చేసరికి బిడ్డ జాడ లేదు. వారు పద్మినికి చికిత్స చేసి పల్లెకు తీసుకువచ్చారు.

స్పృహ వచ్చిన పద్మిని భర్త, బిడ్డల గురించి ఆరా తీసింది. బిడ్డను ఏదో వన్యమృగం ఎత్తుకుపోయిందని తేలగా, పాము కాటుకు గురైన గురుదత్తుడు ఉన్న చోట ఒక అడవి ఏనుగు అడుగుజాడలు కనిపించాయని, అతడిని ఏనుగు ఎత్తుకుపోయిందని కోయలు తెలిపారు. ఈ ఘోర వార్తలతో పద్మిని మతిస్థిమితం తప్పి పిచ్చిదానిలా మారింది.

భర్తను పిలుస్తూ ఆమె పల్లె విడిచి అడవుల వెంట తిరుగుతూ చివరికి ఒక నగరానికి చేరుకుంది. అక్కడ రత్నాంగి అనే వేశ్య తన ఇంటి పనుల కోసం నీళ్ళు మోసే పనికత్తె కొరకు ఎదురుచూస్తూ ఉండగా, వీధిలో తిరుగుతున్న పద్మినిని చూసి నీళ్ళు తెచ్చిపెట్టమని కోరింది. నిస్వార్థ స్వభావం గల పద్మిని వెంటనే బావి నుండి కడవలతో నీరు తెచ్చి ఇచ్చింది.

పద్మిని పరిస్థితిని గ్రహించిన రత్నాంగి, ఆమెకు అన్నవస్త్రాలు ఇచ్చి తన ఇంటనే ఆశ్రయం కల్పించింది. పూర్వస్మృతి నశించి, అప్పుడప్పుడు క్షణకాలం గతం గుర్తుకువచ్చి బాధపడుతూనే పద్మిని ఆ వేశ్య ఇంట నీళ్ళు మోసే పనికత్తెగా కాలం గడపసాగింది.