రణరంగంలో రాక్షస ప్రళయం

చక్రవర్తి సూర్యవర్మ దేవవర్మపై యుద్ధం ప్రకటించి, తనకు సహాయంగా కుమారుడైన కుశుడిని, అల్లుడైన సుకుమారుడిని సైన్యంతో పంపవలసిందిగా చంద్రగుప్తుడికి ఆజ్ఞాపత్రం పంపాడు. చంద్రగుప్తుడు విధిలేక వారిద్దరినీ చతురంగ బలాలతో పంపి, రణరంగ విశేషాలను ఎప్పటికప్పుడు తెలుసుకునేందుకు వేగులను నియమించాడు.

సూర్యవర్మ నాలుగు అక్షౌహిణుల సైన్యంతో విచిత్ర వ్యూహాలు పన్ని యుద్ధానికి దిగగా, దేవవర్మ వద్ద ఒక అక్షౌహిణి సైన్యం కూడా లేకపోయింది. అయినప్పటికీ దేవవర్మ లొంగిపోవడానికి నిరాకరించి ధైర్యంతో ఎదురొడ్డి నిలిచాడు. మొదటిరోజు జరిగిన భీకర పోరులో దేవవర్మ అల్లుడు అద్భుత పరాక్రమంతో పోరాడి సూర్యవర్మ సైన్యాన్ని నిలువరించాడు. ఇరుపక్షాల యోధుల మధ్య సమఉజ్జీగా సాగిన యుద్ధం సాయంత్రానికి తాత్కాలికంగా ఆగింది.

అయితే అధిక సైన్యం ఉందన్న గర్వంతో సూర్యవర్మ దళాలు రాత్రివేళ కూడా యుద్ధాన్ని కొనసాగించాయి. ఆ సమయంలో ఒక మహాభూతం సింహనాదం చేస్తూ దేవవర్మ పక్షాన రణరంగంలోకి ప్రవేశించింది. ఆ భయంకర రాక్షసుడు నోరు తెరిచి సైనికులను కబళిస్తూ, కాళ్లతో తొక్కుతూ మహా ప్రళయాన్ని సృష్టించాడు. ఆ బీభత్సానికి తట్టుకోలేక యోధులు, సామంత రాజులు ఆయుధాలు విడిచి ప్రాణభయంతో పరుగులు తీశారు. చక్రవర్తి కూడా ఆ రాక్షసుడి చేతిలో హతమయ్యాడని వార్తలు వ్యాపించాయి.

ఈ ఘోర పరాజయాన్ని, సైన్య నాశనాన్ని వేగులు చంద్రగుప్తుడికి వివరించారు. ఆ తర్వాత వచ్చిన దూతలు కుశుడు, సుకుమారుడు కూడా ఆ రాక్షసుడి దాడిలో ప్రాణాలు కోల్పోయారని కన్నీటితో తెలిపారు. ఆ వార్త విన్న చంద్రగుప్తుడు గుండె పగిలేలా విలపించాడు. అప్పుడు అతని భార్య ధర్మరతి లవుడిని, విరతిని అన్యాయంగా అడవులపాలు చేసినందుకు తగిన కర్మఫలమే ఇప్పుడు అనుభవించాల్సి వచ్చిందని, సంసార భోగాలు అశాశ్వతమని భర్తకు బోధించింది. రతి కూడా తన తప్పును తెలుసుకుని పశ్చాత్తాపపడింది.

మరుసటి రోజు ఆ భూతం ఒక తేజోవంతుడైన యువకుడిని చక్రవర్తి సింహాసనంపై కూర్చుండబెట్టిందని, యుద్ధంలో మరణించిన వారి పేర్ల పట్టికలో కుశుడు, సుకుమారుల పేర్లు కూడా ఉన్నాయని వేగులు ధ్రువీకరించారు. ఆ దుఃఖకర వార్త విన్న చంద్రగుప్తుడు తన కుమారుడికి, అల్లుడికి పరలోక క్రియలను శాస్త్రోక్తంగా నిర్వహించాడు.