పామరుని ఆతిథ్యం

వసంతశీలుడు ఆ విచిత్ర పక్షిని పట్టుకోవాలనే దృఢనిశ్చయంతో అది ఒక చెట్టు నుండి మరొక చెట్టుకు ఎగురుతుండగా మార్గమేదో తెలియకుండా రోజంతా దాని వెంటే పరుగెత్తాడు. చివరకు ఆ శకుంతం దట్టమైన అరణ్య మధ్యంలో ఒక వృక్ష శాఖల మాటున అదృశ్యమైపోయింది. అడవిలో కనిపించే ఎర్రటి పూలను, పచ్చటి ఆకులను చూసి చిలుకేమోనని భ్రమపడుతూ అంతటా వెతికి నిరాశ చెందాడు. కాసేపటికి సమీపంలో పక్షుల కలకలం వినిపించడంతో అటుగా నడిచి తాపీ నదీ తీరానికి చేరుకున్నాడు.

సూర్యాస్తమయ సమయం కావడంతో, ఎగిరే పక్షుల వెంట భూమిపై నడిచే మనుషులు పడటం ఎంతటి అవివేకమో తలచుకుని వసంతశీలుడు పశ్చాత్తాపపడ్డాడు. చీకటిలో ఒంటరిగా అడవి దాటడం అసాధ్యమని భావించి, నదీతీర మార్గంలో నడుస్తూ ఒక చేను దగ్గరున్న కుటీరాన్ని చూసి ఆశ్రయం కోసం అక్కడికి వెళ్ళాడు. అక్కడెవరూ లేకపోవడంతో ద్వారం వద్ద వేచి ఉన్నాడు.

కొంతసేపటికి గడ్డిమోపును మోస్తూ, చేతిలో మోదుగునారతో బంధించిన అదే చిలుకను పట్టుకుని ఒక మోటు గ్రామీణుడు అక్కడికి వచ్చాడు. ఆ వింత పక్షిని అతని చేతిలో చూసి వసంతశీలుడు అమితానందం పొందాడు. ఆ మోటుమనిషి తల గోక్కుంటూ, తన పల్లెటూరి స్వభావంతో అనేక ప్రశ్నలు వేసి విసుగు కలిగించినప్పటికీ, చిలుకను సాధించాలనే ఉద్దేశంతో వసంతశీలుడు ఓపికతో అతనిని ప్రసన్నం చేసుకున్నాడు.

ఆ అమాయక రైతు తన వద్ద ఉన్న జొన్నన్నాన్ని, పుచ్చకాయ కూరను అతిథికి పెట్టి ఆదరించాడు. ఆకలితో ఉన్న వసంతశీలుడు దానిని అమృతంలా భుజించి విశ్రమించాడు. అనంతరం ఆ పల్లెవాడు చిలుకకు గడ్డితో పంజరం అల్లడం మొదలుపెట్టాడు. వసంతశీలుడు అతనిని తన వివరాలు అడగగా, తాను ధాన్యపార గ్రామస్తుడైన గోపతి కుమారుడు సంవరకుడనని, వరిచేను నూర్చేందుకు ఇక్కడ ఉంటున్నానని తెలిపాడు. వరికంకె మీద వాలిన ఈ పక్షిని పట్టుకున్నానని చెప్పాడు.

వసంతశీలుడు ఆ చిలుకను తనకు ఇస్తే మహారాజుకు సమర్పించి గొప్ప బహుమానం ఇప్పిస్తానని కోరాడు. కానీ సంవరకుడు పురిటి కోసం పుట్టింటికి వెళ్ళిన తన గర్భవతియైన భార్య కోరిక తీర్చడానికి దీనిని తీసుకువెళుతున్నానని, త్రిలోక రాజ్యం ఇచ్చినా ఈ పక్షిని ఇచ్చేది లేదని ఖరాఖండీగా చెప్పి, దానిని పంజరంలో భద్రపరిచి నిద్రకు ఉపక్రమించాడు.