చిలుక పురుషుడైన వింత

పుండరీక మహారాజు తన పరివారంతో కలిసి ఉద్యానవనాన్ని సందర్శించి, ఎండవేడిమి నుండి ఉపశమనం పొందడానికి మణిశిలా నిర్మితమైన శీతల మందిరంలో విశ్రమించాడు. ఆ వన సౌందర్యాన్ని వీక్షిస్తున్న సమయంలో, పక్కనే ఉన్న మంత్రాంగవేత్త విజయవర్ధనుడు అక్కడి ద్రాక్షలతా మండపాలు, దిగుడుబావులు, దివ్య సరోవరాల విశేషాలను రాజుకు వివరిస్తూ ఆనందింపజేస్తున్నాడు.

అంతలోనే, 'ఓ గౌరీ! ఓ శ్యామలా! నాపై దయదలిచి ఈ ఫలాన్ని ఇవ్వరాదా' అంటూ ఎవరో చెలికత్తెలతో మొరపెట్టుకుంటున్నట్లుగా పద్యరూపంలో వినిపించింది. ఎవరో విరహి ఆక్రోశిస్తున్నాడని భావించిన రాజు ఆశ్చర్యపడగా, వనపాలకుడైన వసంతశీలుడు అసలు విషయం విన్నవించాడు. రాజసేవలో నిమగ్నమై తాను పంజరంలోని చిత్రశిఖుడనే పెంపుడు చిలుకకు ఆహారం పెట్టడం మరచిపోయానని, ఆకలితో ఉన్న ఆ పక్షి స్థంభంపై ఉన్న రత్నపుత్రిక చేతిలోని కెంపుల దానిమ్మపండును నిజమైనదిగా భ్రమించి, దానిని ఇప్పించమని చుట్టూ ఉన్న మణిపుత్రికలను వేడుకుంటోందని తెలిపాడు.

మరుక్షణంలోనే ఆ చిలుక ఆకలి తాళలేక తన బలమైన ముక్కుతో పంజరం చువ్వలను పగలగొట్టుకుని బయటకు దూకింది. నేరుగా సింహాసన వేదికపైకి చేరి, ఆ రత్నపుత్రిక చేతిలో ఉన్న కెంపుల దానిమ్మపండును ముక్కుతో బలంగా పొడవసాగింది. దృఢమైన మణిశిలను తాకగానే దాని ముక్కు విరిగిపోయింది. చంచువు విరిగిన తక్షణమే ఆ పక్షిరూపం అంతర్ధానమై, పద్దెనిమిదేళ్ల నవయవ్వన కాంతితో, ఆజానుబాహువులతో కూడిన ఒక దివ్య పురుషుడు అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

ఈ అద్భుతాన్ని చూసి పుండరీక మహారాజు, సభాసదులు విస్తుపోయారు. ఆ నవపురుషుడు పక్షి శరీరం నుండి జారిన ఒక వస్త్రపు చుట్టను చేతపట్టి, ఎదురుగా చక్రవర్తి లక్షణాలతో తేజరిల్లుతున్న పుండరీకుడిని చూసి ఆనందంతో చేతులు జోడించాడు. రాజసన్నిధికి చేరి మహారాజు పరాక్రమాన్ని ప్రశంసిస్తూ వినయంగా స్తుతించాడు.

అనంతరం తన చేతిలోని ఆ వస్తువును దేవతలకు కూడా దుర్లభమైన అపురూప కానుకగా పేర్కొంటూ మహారాజుకు సమర్పించాడు. పుండరీకుడు ఆ చుట్టను విప్పి చూడగా, అందులో స్వయంగా తన స్వరూపమే అద్భుతంగా చిత్రించి ఉండటం గమనించి ఆశ్చర్యచకితుడయ్యాడు. ఆ చిత్రపటాన్ని ఎవరు, ఎందుకు చిత్రించారోనని రాజు విస్మయం చెందాడు.