ప్రతిష్ఠాన నగర పురప్రవేశము

రవిశృంగ పర్వత ప్రాంతమున ముని శాపవశమున కోతి రూపముననున్న విద్యాధరుడు పుండరీక మహారాజు స్పర్శతో శాపవిముక్తుడయ్యెను. అతడు కిరణకోశమను దివ్యరత్నమును, మణిమందిర విశేషములను వివరించి, రాజు అనుజ్ఞ గైకొని ఆకాశమార్గాన వెడలిపోయెను.

అనంతరం పుండరీకుడు తన ప్రియురాలైన ఉదయసుందరిని, తారావళిని సమీపించి ఆనందించెను. అయితే అంతటి దుర్గమారణ్యమునందు ప్రతిష్ఠాన నగరమునకు మార్గము తెలియక, ఎవరిని అడగాలో పాలుపోక ఆకాశం వైపు చూచుచుండగా, ఆకాశము నుండి రెండు పక్షులు దిగివచ్చి సుందర పురుషులుగా మారెను.

వారిలో ఒకడు పుండరీకుని ఆదేశమున వెదకుచున్న మాయాబలుడను నిశాచరుడు కాగా, రెండవవాడు పాతాళాధిపతి శిఖండితిలకుని ఆప్తుడైన దంభోళియను నాగయోధుడు. వారు సోమనాథ క్షేత్రమున కలుసుకొని మిత్రులై, పక్షుల రూపంలో వెదకుచు వచ్చి అచట ఉదయసుందరీ పుండరీకులను చూసి పట్టరాని సంతోషము వ్యక్తం చేసిరి.

ఉదయసుందరి తన క్షేమసమాచారమును తండ్రికి తెలుపవలసినదిగా దంభోళిని కోరి వీడ్కొలిపెను. అనంతరం మాయాబలుడు తన మాయాశక్తితో మనోహరమైన దివ్యవిమానముగా మారి, పుండరీకుడు, ఉదయసుందరి, తారావళిలను కూర్చుండబెట్టుకొని క్షణకాలములో ప్రతిష్ఠాన నగర బాహ్యోద్యానమునకు చేర్చెను.

నగర శివార్లలో వారు దిగిన పిమ్మట మాయాబలుడు తన నిజరూపమును దాల్చి, రాజును ప్రస్తుతించి విభీషణుని సన్నిధికి వెళ్ళవలసియున్నందున వీడ్కోలు పొందెను. పుండరీకుడు అతని మేలును కొనియాడి సాదరముగా పంపించెను.

రాక నెఱింగిన కుమారకేసరి, మంత్రులు, పురోహితులు, సేనావాహినులు, పురజనులు మహదానందముతో తరలివచ్చి రాజును సేవించిరి. పుండరీక మహారాజు ఉదయసుందరి సమేతుడై గజారూఢుడై మంగళవాద్యములు, పౌరుల జయజయధ్వానముల నడుమ వైభవముగా నగర ప్రవేశము గావించి రాజమందిరమును ప్రవేశించెను.