తెనాలి రామకృష్ణుని ఆస్థాన ప్రవేశం

కాళికాదేవి ప్రత్యక్షమైనప్పుడు రామకృష్ణుడు అమ్మవారి సహస్ర ముఖాలను చూసి పరిహాసమాడగా, దేవి సంతోషించి అతనికి వికటకవివై ధనకీర్తులు సంపాదిస్తావని వరమిచ్చింది. అలాగే విద్య, ధనములకు ప్రతీకలైన పాలు, పెరుగు గిన్నెలు రెండింటినీ ఏకకాలంలో స్వీకరించి, జీవితానికి రెండూ ముఖ్యమేనని నిరూపించడంతో, అతని కవిత్వం ఆచంద్రతారార్కం శాశ్వతంగా నిలుస్తుందని దేవి ఆశీర్వదించింది.

కొంతకాలానికి విద్యానగర పాలకుడైన సాళువ నరసరాయలు దేశసంచారం చేస్తూ తెనాలిలోని పాఠశాలను సందర్శించాడు. అక్కడ ఉన్న బాలురలో తెలివిగలవారు ఎవరైనా ఉంటే నిలబడాలని రాయలు కోరగా, రామకృష్ణుడు ఒక్కడే ధైర్యంగా లేచి నిలబడ్డాడు. అందరూ మౌనంగా ఉండగా తానెందుకు లేచాడో వివరిస్తూ, ప్రతి ఒక్కరిలోనూ కొంత తెలివి ఉంటుందని, దాన్ని గుర్తించలేనివారు మౌనంగా ఉన్నారని, తన తెలివిపై తనకు నమ్మకం ఉన్నందునే నిలిచానని నిర్భయంగా చెప్పాడు.

రామకృష్ణుని సమయస్ఫూర్తికి మెచ్చిన నరసరాయలు అతనికి ఉద్యోగం ఇప్పిస్తానని చెప్పి తనతో తీసుకువెళ్ళాడు. అనంతరం రామకృష్ణుడు తెనాలి సమీపంలోని భట్టుపల్లెలో బట్రాజుల సాంగత్యంతో కవిత్వ రచనలో విశేష ప్రావీణ్యం సంపాదించాడు.

ఆ తర్వాత రామకృష్ణుడు మహాకవి అల్లసాని పెద్దనను దర్శించి, ఆయనను ప్రశంసిస్తూ చక్కని పద్యం రచించి వినిపించాడు. ఆ పద్యానికి ముగ్ధుడైన పెద్దన రామకృష్ణుని రాయల ఆస్థానకవిగా నియమించాలని సిఫార్సు చేశాడు.

అలాగే రామకృష్ణుడు నంది తిమ్మనను కూడా తన మధురమైన పద్యంతో పరవశింపజేశాడు. తిమ్మన అమితానందంతో శ్రీకృష్ణదేవరాయలు తనకు బహుమానంగా ఇచ్చిన అమూల్యమైన శాలువను రామకృష్ణుడికి కానుకగా సమర్పించాడు. ఆ శాలువను ధరించి రామకృష్ణుడు రాజసభకు వెళ్ళగా, కృష్ణదేవరాయలు అది ఎలా లభించిందని ఆశ్చర్యంతో ప్రశ్నించాడు. తిమ్మన మెచ్చిన తన పద్యాన్ని రామకృష్ణుడు సభలో చదివి వినిపించగా, రాయలు ఎంతో సంతోషించి అతనిని ఘనంగా సన్మానించాడు.