దొంగలచే తోటకు నీరు తోడించిన రామకృష్ణుడు

ఒకనాడు శ్రీకృష్ణదేవరాయలు బందీలను పరీక్షించేందుకు కారాగారానికి వెళ్లారు. ఖైదీలంతా తాము చేసిన తప్పులను విన్నవించుకుంటూ విడుదలను కోరారు. వారిలో ఇద్దరు గజదొంగలు రాయలతో, 'మహారాజా! మాకు దొంగతనంలో ఎవరూ సాటిరారు. మేము ఇకపై ఈ వృత్తిని మానుకుంటాము, మమ్మల్ని క్షమించి వదిలిపెట్టండి. కావాలంటే మా చౌర్య నైపుణ్యాన్ని మీరు పరీక్షించవచ్చు' అని వేడుకున్నారు.

రాయలు వారి మాటలు విని, 'ఈ రాత్రి మీరు తెనాలి రామకృష్ణుని ఇంట్లో ఎవరికీ హాని కలగకుండా ఏదైనా వస్తువు దొంగిలించి తీసుకురండి. పట్టుబడితే విడుదల ఉండదు, విజయవంతంగా దొంగతనం చేస్తే విముక్తి కలిగిస్తాను' అని షరతు విధించారు. దొంగలు సరేనని, చీకటి పడిన తర్వాత రామకృష్ణుని ఇంటి ప్రహరీ గోడ దూకి పెరట్లోని చిక్కుడు పాదు కింద నక్కారు.

రామకృష్ణుడు భోజనానికి ముందు కాళ్లు కడుక్కోవడానికి పెరట్లోకి వచ్చి, చిక్కుడు పాదు కింద దాక్కున్న దొంగలను గమనించాడు. వెంటనే ఏమీ తెలియనట్లు లోపలికి వెళ్లి భార్య నగలను భద్రపరిచాడు. భోజనం ముగిశాక మళ్లీ పెరట్లోకి వచ్చి, దొంగలకు వినిపించేలా గట్టిగా, 'ఊరంతా దొంగల భయం ఎక్కువగా ఉంది. నీ నగలన్నీ మూటగట్టి ఇవ్వు, వాటిని బావిలో పడేస్తే దొంగలకు దొరకవు' అని చెప్పి, పెద్ద రాళ్లను ఒక మూటగా కట్టి బావిలో పడేశాడు.

రామకృష్ణుడు తలుపు వేసుకుని లోపలికి వెళ్లిన తర్వాత, దొంగల చేష్టలను గమనించేందుకు రహస్యంగా పెరట్లోకి వచ్చి దాక్కున్నాడు. బావిలో దిగిన ఒక దొంగ ఎంత వెతికినా నగలు దొరకక పైకి వచ్చి, 'బావిలో నీళ్లు ఎక్కువగా ఉన్నాయి, తోడితే గానీ మూట దొరకదు' అని చెప్పాడు. దీంతో ఇద్దరు దొంగలు రాత్రంతా ఏతం వేసి బావిలోని నీటిని తోడటం మొదలుపెట్టారు. రామకృష్ణుడు నిశ్శబ్దంగా నీటి కాలువలు, మడులు తీసి, ఆ నీరంతా తన పెరట్లోని పూల మొక్కలకు పారేలా చేశాడు.

తెల్లవారుజామున దొంగలు మళ్లీ బావిలోకి దిగి అడుగున ఉన్న మూటను పైకి తెచ్చి విప్పి చూడగా అందులో రాళ్లు కనిపించాయి. తాము రామకృష్ణుని చేతిలో మోసపోయామని గ్రహించి వారు నిరాశతో పారిపోబోయారు. అప్పుడు రామకృష్ణుడు బయటకు వచ్చి, 'ఓయీ చోరులారా! మీ దయవల్ల తోటలోని మొక్కలన్నీ తడిశాయి, మిగిలిన ఒకటి రెండు మొక్కలకు కూడా నీళ్లు పోసి వెళ్లండి' అని ఎగతాళి చేశాడు. దొంగలు కంగారుగా గోడ దూకి పారిపోతుండగా దారిన వెళ్లే కావలిభటులు వారిని బంధించి తిరిగి చెరసాలలో వేశారు.