రామకృష్ణుడు మరియు గూని చాకలి

ఒకనాడు శ్రీకృష్ణదేవరాయలు శత్రురాజులపై దండెత్తే విషయమై తన మంత్రులతో కలిసి అత్యంత రహస్యంగా మంతనాలు జరుపుతున్నారు. ఆ సమయంలో రామకృష్ణుడు అక్కడికి వచ్చి, సందర్భం కాని సమయంలో రాయలతో ఏదో పరిహాసమాడాడు.

రాయలకు తీవ్రమైన కోపం వచ్చింది. సమయాసమయాలు తెలియకుండా పరిహాసాలు ఆడే రామకృష్ణుడిని ఊరి వెలుపలకు తీసుకువెళ్లి, కంఠం వరకు లోతుగా ఉన్న గోతిలో పాతిపెట్టి, ఏనుగులతో తొక్కించి చంపవలసిందిగా భటులను కఠినంగా ఆజ్ఞాపించారు.

రాజుగారి ఆజ్ఞ కావడంతో భటులు రామకృష్ణుడిని ఊరి వెలుపలికి తీసుకువెళ్లారు. అక్కడ ఒక గొయ్యి తవ్వి, అందులో రామకృష్ణుడిని మెడ వరకు పాతిపెట్టారు. అనంతరం అతనిని తొక్కించడానికి ఏనుగును తీసుకురావాలని భటులు అంతఃపురానికి వెళ్లారు.

సరిగ్గా అదే సమయానికి బట్టల రేవు నుండి ఉతికిన బట్టలను మూటగట్టుకుని ఇంటికి వెళ్తున్న ఒక గూని చాకలి ఆ దారిన వచ్చాడు. నేలలో కంఠం వరకు కూరుకుపోయి ఉన్న రామకృష్ణుడిని చూసి ఆశ్చర్యపోయి, 'అయ్యా! మిమ్మల్ని ఇలా నేలలో ఎందుకు పూడ్చారు?' అని అడిగాడు.

రామకృష్ణుడు వెంటనే ఒక ఉపాయం ఆలోచించి, 'నాకు ఎప్పటినుంచో వీపున పెద్ద గూని ఉండేది. ఆ గూని పోగొట్టుకోవడానికి ఇలా నేలలో పాతిపెట్టించుకున్నాను' అని చెప్పాడు. అది విని ఆ చాకలి అమాయకంగా, 'అవునా! మరి మీ గూని తగ్గిపోయిందా బాబూ?' అని అడిగాడు.

'నన్ను బయటకు తీస్తే కదా నా గూని పోయిందో లేదో తెలిసేది! లోపల ఉండి నేనెలా చెప్పగలను?' అని రామకృష్ణుడు అన్నాడు. చాకలి వెంటనే ఆశతో, 'అయ్యా, నేను మిమ్మల్ని బయటకు తీస్తాను. మీకు గూని తగ్గితే నా గూని పోవడానికి కూడా మీరు సాయం చేయాలి' అంటూ గబగబా మట్టి తీసి రామకృష్ణుడిని బయటకు లాగాడు.

రామకృష్ణుడు నిటారుగా నిలబడి, 'నా గూని పూర్తిగా పోయింది!' అని నమ్మబలికాడు. అది చూసి సంతోషించిన చాకలి, తన గూని కూడా పోతుందనే ఆశతో స్వయంగా ఆ గోతిలో దిగాడు. రామకృష్ణుడు ఆ చాకలిని కంఠం వరకు మట్టితో పూడ్చి అక్కడి నుండి చల్లగా జారుకున్నాడు.

కొంతసేపటికి రాజభటులు ఏనుగును తోలుకుని అక్కడికి వచ్చారు. తనను ఏనుగుతో తొక్కించబోతున్నారని గ్రహించిన ఆ చాకలి భయంతో వణికిపోతూ, 'బాబూ! నన్ను చంపకండి, నేను రాజుగారి చాకలిని!' అని గట్టిగా కేకలు వేయసాగాడు. విషయం అర్థం చేసుకున్న భటులు రామకృష్ణుడి యుక్తిని గ్రహించి, చాకలిని బయటకు తీసి విడిచిపెట్టారు.

తరువాత రామకృష్ణుడు దర్బారుకు వెళ్లగా, రాయలు ఆశ్చర్యపోయి 'నిన్ను ఏనుగుతో తొక్కించమని ఆజ్ఞాపించాను కదా, ఎలా ప్రాణాలతో తప్పించుకున్నావు?' అని ప్రశ్నించాడు. రామకృష్ణుడు జరిగినదంతా పూసగుచ్చినట్లు చెప్పడంతో, అతని అద్భుతమైన సమయస్ఫూర్తికి, యుక్తికి రాయలు ఎంతగానో ముగ్ధుడై ఆనందించాడు.