నల్లకుక్కను ఆవుగా మార్చుట

ఒకనాటి ఉదయాన శ్రీకృష్ణదేవరాయలు క్షౌరం చేయించుకోవడానికి మంగలిని పిలిపించాడు. అయితే అతడు వచ్చేసరికి కొంచెం ఆలస్యమైంది. రాజభవనానికి వచ్చి చూసేసరికి రాయలవారు కుర్చీలోనే గాఢనిద్రలో ఉన్నారు. మహారాజు నిద్రకు భంగం కలిగించడం భావ్యం కాదని భావించిన ఆ క్షురకుడు, ఎంతో నేర్పుగా శబ్దం రాకుండా క్షౌరకర్మను పూర్తిచేసి మౌనంగా వెళ్ళిపోయాడు.

కొంతసేపటికి నిద్రలేచిన రాయలవారు, తన నిద్రకు ఏమాత్రం ఆటంకం కలగకుండానే క్షురకుడు పని పూర్తిచేసిన వైనాన్ని గమనించి అతడి చాకచక్యానికి ఎంతో ముగ్ధుడయ్యాడు. వెంటనే అతడిని పిలిపించి, మెచ్చి ‘నీకేం కావాలో కోరుకో’ అని అడిగాడు.

అందుకు ఆ క్షురకుడు, ‘మహారాజా! నాకు ధనకనక వస్తువాహనాలేవీ అక్కరలేదు. నాకు చిరకాలంగా బ్రాహ్మణుడిని కావాలని కోరికగా ఉంది. ఆ కోరిక తీరిస్తే చాలు’ అని వేడుకున్నాడు. రాయలవారు అది పెద్ద కష్టమైన పని కాదని భావించి, బ్రాహ్మణులను పిలిపించి అతడిని బ్రాహ్మణుడిగా మార్చడానికి ఒక శుభముహూర్తాన్ని నిశ్చయించారు.

నిర్ణయించిన రోజున బ్రాహ్మణులు ఆ క్షురకుడిని తుంగభద్రా నదీతీరానికి తీసుకువెళ్ళి, స్నానం చేయించి మంత్రాలు చదువుతూ సంస్కారాలు చేయసాగారు. ఈ విషయం తెలుసుకున్న తెనాలి రామకృష్ణుడు కొందరు బ్రాహ్మణులను వెంటబెట్టుకుని, వారున్న చోటికి కొద్ది దూరంలో నదీతీరానికి వెళ్ళాడు. అక్కడ ఒక నల్లకుక్కను పదేపదే నీటిలో ముంచుతూ, మంత్రాలు చదివిస్తూ ఉన్నాడు.

అటుగా వచ్చిన రాయలవారు అది చూసి ఆశ్చర్యపోయి, ‘రామకృష్ణా! ఆ కుక్కను ఎందుకు అలా నీళ్ళల్లో ముంచుతూ హింసిస్తున్నావు?’ అని ప్రశ్నించాడు. అందుకు రామకృష్ణుడు వినయంగా, ‘రాజేంద్రా! ఈ నల్లకుక్కను పవిత్ర గోవుగా మార్చాలని ఇక్కడికి తెచ్చి మంత్రాలు చదివిస్తున్నాను’ అని సమాధానమిచ్చాడు.

రాయలవారు నవ్వి, ‘ఎంత అమాయకుడివి రామకృష్ణా! నదీస్నానం చేయించినంత మాత్రాన, వేదమంత్రాలు చదివినంత మాత్రాన కుక్క ఆవుగా మారుతుందా? ఎక్కడైనా ఇలాంటి విడ్డూరం జరుగుతుందా?’ అని అన్నాడు.

వెంటనే రామకృష్ణుడు సమయస్ఫూర్తితో, ‘ప్రభూ! తమరి అనుగ్రహం వలన, మంత్రాల ప్రభావంతో మంగలిని బ్రాహ్మణుడిగా మార్చడం సాధ్యమైనప్పుడు, ఈ శునకం గోవుగా మారడం విచిత్రం ఎందుకు అవుతుంది? అతడు ద్విజుడైతే, ఈ కుక్క కూడా తప్పక ఆవు అవుతుంది’ అని సూటిగా బదులిచ్చాడు.

రామకృష్ణుడు తన అవివేకాన్ని ఎత్తిచూపడానికే ఈ నాటకం ఆడాడని గ్రహించిన రాయలవారు తన పొరపాటును తెలుసుకున్నారు. వెంటనే క్షురకుడిని పిలిచి, సంస్కారాల వల్ల సహజ సిద్ధమైన స్థితి మారదని, బ్రాహ్మణ్యం లభించదని వివరిస్తూ మరేదైనా కానుకను కోరుకొమ్మని చెప్పి అంతఃపురానికి వెళ్ళిపోయారు.