పింగళి సూరన్న కోపం - రామకృష్ణుని సమయస్ఫూర్తి

ఒకనాడు శ్రీకృష్ణదేవరాయల ఆస్థానంలో రామకృష్ణుడు, పింగళి సూరన్న తదితర పండితులు కూర్చుని ఉన్నారు. ఆ సమయంలో రామకృష్ణుడు మాట్లాడుతూ 'భార్య సద్గుణవంతురాలైతే పురుషునికి మంచి పేరు, ప్రసిద్ధి దక్కుతాయి కదా!' అన్నాడు.

దానికి పింగళి సూరన్న స్పందిస్తూ 'భార్య మంచిదై, భర్త దుర్మార్గుడైతే అతనికి కీర్తి ఎలా వస్తుంది? భార్యాభర్తలిద్దరూ సద్గుణవంతులైనప్పుడే నిజమైన కీర్తి లభిస్తుంది' అని రామకృష్ణుని మాటలను ఆక్షేపించాడు.

వెంటనే రామకృష్ణుడు 'అవునులే, నీవు రాఘవపాండవీయంలో రాసుకున్నట్లే ఎప్పుడూ నీ కవిత్వాన్ని సమర్థించుకుంటావు' అని చమత్కరించాడు. రాయలు దానికి సంబంధం ఏమిటని అడుగగా, సుయోధనుని దుర్మార్గాలను సమర్థించిన ధృతరాష్ట్రునికి గాంధారి గుణమహిమ వల్లే కీర్తి దక్కిందని సూరన్న రాసిన పద్యభావాన్ని రామకృష్ణుడు సభలో ఉటంకించాడు.

సభలో తన కవిత్వాన్ని ఆ విధంగా పరిహసించినందుకు పింగళి సూరన్న తీవ్ర ఆగ్రహంతో ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు. భార్య భోజనానికి పిలిచినా వినకుండా, రామకృష్ణునిపై కోపంతో తాటాకుపై 'తెనాలి రామకృష్ణుఁడు / తిన్నాడుర తట్టడంత--' అని మొదటి పాదం రాశాడు. ఆపై పద్యం పూర్తికాకపోవడంతో, స్నానం చేసి భోజనం చేశాక రాయవచ్చని భావించి తుంగభద్రా నదికి వెళ్లాడు.

కోపిష్టియైన సూరన్న భోజనం చేశాడో లేదో తెలుసుకుందామని రామకృష్ణుడు అతని ఇంటికి వచ్చాడు. చావడిలో ఉన్న తాటాకుపై తన గురించి రాసిన అసంపూర్ణ పద్యాన్ని చూసి, మిగిలిన పాదాలను పూర్తి చేసి అక్కడ నుంచి వెళ్లిపోయాడు. అనంతరం అల్లసాని పెద్దన తదితర కవులను వెంటబెట్టుకుని సూరన్న ఇంటికి వచ్చాడు.

ఆ సమయానికి సూరన్న భోజనం చేస్తుండగా, పెద్దన ఆ తాటియాకును చూసి అందరికీ వినిపించేలా 'తెనాలి రామకృష్ణుఁడు తిన్నాడుర తట్టెడంత తియ్యనిబెల్లం, బెన్నఁగ మన పింగళ సూరన్నకు నోరంత పేడయై పోయెనురా' అని చదివాడు. అది విని కవులందరూ నవ్వుకున్నారు. రామకృష్ణుని హాస్యచతురతకు సూరన్న కూడా కోపం మరచి నవ్వి ఊరుకున్నాడు.